จดหมายจากคนทำนา

[Verse 1]
ปีนี้แล้งหนักเหลือเกิน
ยืนมองตอยอดรวงข้าวแห้ง
ควายแก่เงียบอยู่ริมแปลง
ฟ้าก็แกล้ง ไม่ยอมให้ฝนมา

แบงก์เขียนจดหมายมาทวง
แต่ดวงใจยังรอเธอกลับบ้านนา
มือถือเก่ารอชื่อคนไกลตา
วันเวลาช้าเหลือเกิน

[Chorus]
จดหมายจากคนทำนา
ส่งมาจากทุ่งฟ้าเมืองไกล
เขียนเล่าว่าคิดฮอดแทบบ่ไหว
รอวันเจ้าคืนมาซบไหล่กัน (ฮู้บ่)
หอบเอาความฝันที่กรุงเทพฯ ให้วางไว้ริมเถียงนา
แล้วเฮ็ดฮักของเฮา ให้เขียวงามคือท่งข้าว

[Verse 2]
ตอนเฮายังฮู้จักกันใหม่
นั่งรถอีแต๊กไปงานบุญใต้กอไผ่
เจ้าบอกฝันอยากไปทำงานไกล
สิส่งเงินมาให้พ่อแม่ใช้สบาย

หลายปีผ่านเงียบไปคือฟ้าแล้ง
เสียงแคนงานบุญบ่มีเจ้ารำวงนำ
ลำโพงวัดเปิดเพลงเก่าให้คนเหงายืนฟัง
แต่ชื่อของเจ้าบ่ดังขึ้นมา

[Chorus]
จดหมายจากคนทำนา
ส่งมาจากทุ่งฟ้าเมืองไกล
เขียนเล่าว่าคิดฮอดแทบบ่ไหว
รอวันเจ้าคืนมาซบไหล่กัน (เด้อหล่า)
บ่ขอของหยัง นอกจากใจที่ฮ่วมฝ่าเคราะห์กรรม
มาปลูกฮักนำกัน ให้งามนำท่งข้าวเขียว

[Bridge]
ถ้าเขาเฮ็ดให้เจ้าเสียใจ
กลับมาอ้อมกอดคนบ้านไกลสาเด้อ
ทางลูกรังยังคอยย่ำเท้าเจ้าเสมอ
ใต้ต้นมะม่วงเฮายังเหลือเงาเดิม (รอเจ้า)

[Chorus]
จดหมายจากคนทำนา
เขียนด้วยหยดเหงื่อปนหยดน้ำตา
บอกว่าฮักทุกวันบ่เคยล้า
ถึงสิจนก็ยังอยากกอดคือเก่า
หากเจ้าเปิดอ่านแล้วใจยังคือมื้อก่อน
กลับมานอนฟังเสียงกบเขียดนำกัน
ให้จดหมายฉบับสุดท้าย
กลายเป็นทะเบียนฮักริมทุ่งนา