Wujek Ryszard komunista

[Verse 1]
Wujek Ryszard na trybunie
mówił, że się świat naprawi
palcem w stół, czerwonym cieniem
każdy musiał grzecznie klaskać mu
miał talony, miał mieszkanie
pierwszy w sklepie, pierwszy w planie
wujek Ryszard — wielki pan
tak nam wtedy wmawiał sam

[Chorus]
A dziś wujek Ryszard komunista
siedzi sam pod klatką, pali tanie z zista
patrzy w dłonie, nic tam nie ma, tylko żółty dym
mówi: „kiedyś to ja byłem kimś, a teraz… sam nie wiem z kim”
wujek Ryszard komunista
został mu już tylko stary dumny styl

[Verse 2]
Na imieninach lubił krzyczeć
kto ma rację, a kto błądzi
kieszeń pełna suchych żartów
i legitymacja w grubym portfelu
dzisiaj w barze, przy oknie
stuka w szklankę, żeby poszli
gdy zaczyna o przeszłości
wszyscy nagle mają coś dość pilnego

[Chorus]
A dziś wujek Ryszard komunista
siedzi sam pod klatką, pali tanie z zista
patrzy w dłonie, nic tam nie ma, tylko żółty dym
mówi: „kiedyś to ja byłem kimś, a teraz… sam nie wiem z kim”
wujek Ryszard komunista
został mu już tylko stary dumny styl

[Bridge]
Czy mu żal, czy tylko wstyd
gdy ten świat go minął w biegach
pyta czasem: „gdzie mój szyk?”
a ja wzruszam tylko ramionami (hej)

[Chorus]
Bo dziś wujek Ryszard komunista
siedzi sam pod klatką, pali tanie z zista
patrzy w dłonie, nic tam nie ma, tylko żółty dym
mówi: „kiedyś to ja byłem kimś, a teraz… sam nie wiem z kim”
wujek Ryszard komunista
w całej tej historii — został pusty pył