Dziękuję, że mnie wybrałeś

Nie wiem, jak to się stało…
Ale wiem, że to największy dar mojego życia.

Nie byłem gotowy, nie miałem mapy,
A jednak los postawił Cię dokładnie na mojej drodze.
Z dnia na dzień nauczyłem się oddychać inaczej,
Bo nagle ktoś patrzył na mnie… jak na cały świat.
Nie pytam już „dlaczego”, nie liczę strat,
Bo w Twoich oczach wszystko ma sens i kształt.
Jeśli życie to wybór – to wiem jedno dziś:
Dziękuję, że wybrałeś właśnie mnie.

Wśród milionów serc, historii i dróg,
Twoje przyszło dokładnie tu.

Dziękuję, że mnie wybrałeś,
Na swój dom, na swój głos, na swoje „tato”.
Nie musiałeś, a jednak jesteś –
I to zmieniło wszystko, co było przedtem.
Jeśli jestem dziś kimś lepszym niż wczoraj,
To tylko dlatego, że mam Ciebie obok.

Uczysz mnie ciszy, gdy słowa są zbędne,
Uczysz mnie siły, która nie musi być twarda.
Każdy Twój dzień to mały cud w biegu,
Każdy Twój uśmiech – nowy powód, by wierzyć.
Nie obiecuję, że świat będzie prosty,
Ale obiecuję, że nigdy nie będziesz sam.
Bo jeśli ktoś mnie zapyta, kim naprawdę jestem —
Powiem: tym, kogo wybrałeś. I to mi wystarczy.

Nie wiem, czym zasłużyłem na taki dar,
Ale noszę go z dumą… dzień po dniu.

Dziękuję, że mnie wybrałeś,
Na swoje bezpieczeństwo, na swoje jutro.
Twoje zaufanie to moje skrzydła,
Twoja obecność — mój spokój i fundament.
Nie muszę być idealny, wystarczy, że jestem,
Bo dla Ciebie… zawsze będę najlepszą wersją siebie.

Gdybyś kiedyś zapomniał, jak bardzo jesteś chciany,
Jak bardzo jesteś kochany, jak bardzo jesteś ważny…
Wróć do tej chwili, do tego dźwięku,
Tu jest prawda. Tu jest dom.

Dziękuję, że mnie wybrałeś,
Każdego dnia, od nowa, bez słów.
To ja mam szczęście… nie świat.
To ja zostałem wybrany przez Ciebie.
I jeśli miłość ma imię —
To brzmi dokładnie tak, jak Ty mówisz „tato”.