Portowy sen

Zwrotka 1
W porcie pachniało solą i wiatrem,
Wieczór powoli gasił dzień.
Stałaś w świetle starej latarni,
Jakbyś czekała na nieznany brzeg.

Morze szeptało ciche historie,
Statki kołysały się w takt,
I już wiedziałem w tamtej chwili,
Że ten obraz zostanie na zawsze w nas.

Refren
Byłaś jak sen z portowych nocy,
Jak krótki znak wśród morskich mgieł.
Miłość przyszła bez zapowiedzi,
Odeszła tam, gdzie czekał rejs.
Choć czas zabrał tamten ląd,
W sercu wciąż słyszę morza ton —
Są takie chwile, które trwają,
Choć kończy się ich czas.

Zwrotka 2
Rozmawialiśmy szeptem i ciszą,
Jakby słowa mogły zmienić los.
Mówiłaś, że jutro znów odpłyniesz,
A ja udawałem, że wiem to już.

Wiatr splątał Twoje jasne włosy,
Latarnia mrugnęła jak znak.
Chciałem zatrzymać tamten wieczór,
Lecz morze nie zna słowa „zostań”.

Refren
Byłaś jak sen z portowych nocy,
Jak krótki znak wśród morskich mgieł.
Miłość przyszła bez zapowiedzi,
Odeszła tam, gdzie czekał rejs.
Choć czas zabrał tamten ląd,
W sercu wciąż słyszę morza ton —
Są takie chwile, które trwają,
Choć kończy się ich czas.

Bridge
Dziś tyle portów już za mną jest,
Tyle twarzy, tyle dróg.
Lecz czasem wracam myślą tam,
Gdzie wszystko było proste znów.

Refren (finał)
Byłaś jak światło wśród nocnych fal,
Jak jeden wers niedokończonych słów.
Nie każda miłość musi trwać wiecznie,
By zostać z nami aż po kres.
I gdy znów słyszę mew daleki krzyk,
Wiem jedno — nie żałuję nic,
Bo są spotkania, co uczą nas,
Czym naprawdę jest… miłość.