Nocnik Pani Ewy

[Intro]
Karwia
Piasek
Słony wiatr
Kamena tętniła w nas
Ja w fartuchu
Ty gdzieś tam
Jeszcze obcy
Jeszcze dal

[Verse 1]
Telefon dzwoni
Zwykły dzień
Odbieram szybko
Śmieje się
„Tu Hubert
Proszę pani
Wygrała pani Ewa nocnik”

Śmiech mi spada z tamtych lat
Kropla mleka
Słony wiatr
Kto by pomyślał
Taki żart
Przestawi sercu cały świat

[Chorus]
Od „wygrała pani Ewa nocnik”
Do osiemnastu wspólnych lat
Tak się zaczyna wielka miłość
Od jednego głupiego zdań
Od „tu Hubert Urbański
Proszę pani”
Do twoich kluczy w moich drzwiach
Śmieję się
Gdy patrzę wstecz
Bo ten nocnik to był nasz pierwszy znak

[Verse 2]
Karwia zasypia
Cisza gra
My po dyżurach
Późny czas
Ty z opowieścią
Ja na schwał
Kawa stygnie
Rośnie żar

Dwa kubki w zlewie
Jeden dom
Na lodówce pierwszy rys
W kalendarzu ślady dat
Naszych małych wielkich chwil

[Chorus]

[Bridge]
Osiemnaście zim i zórz
Rachunki
Śmierć i pierwszy wóz
Płacze dzieci
Śmiech przy drzwiach
Kłótnie
Które gasną w snach

Czasem pytam w środku nocy
Czy byś zadzwonił jeszcze raz
Czy znów byś został „Hubertem”
Żeby wygrać moje „tak”

[Chorus]