Gulmi

गुल्मीका पहाडले बोलाए जस्तो लाग्छ,
बिहानीको घामले मनै छुन थाल्छ।
रगतमा बसेको छ — यो गाउँको माया,
जहाँ हावा पनि भन्छ, “फर्की आउ न त हा्या!”

गुल्मीको पहाडमा, मेरो मन बस्छ,
धेरै टाढा हिँडेपनि, यही फर्केर आउँछ।
सिर्डीबाङ्ग, इस्मा, रेसुङ्गाको मायाले,
जीवनभर तानिरहन्छ, यो मुटुको धड्कनले।

रातो रङको माटो, आमा जस्तै छ,
यहाँको मुस्कानले सारा दुख बिर्साइदिन्छ।
खोलाको सुस्केराले, गीत गाइदिन्छ,
“गुल्मीलाई नछोड है, जहाँ छ तिम्रो विश्वास।”

ध
गुल्मीको पहाडमा, मेरो मन बस्छ,
धेरै टाढा हिँडेपनि, यही फर्केर आउँछ।

परदेशीले सुनाउँछ, यही पर्वतको कथा,
गुल्मी त केवल ठाउँ होइन,
यो त हाम्रो घर, मुटुको भाषा।