ZOHMAH

زُهره اومد تو بازی، گفت اینا هستن بازم ناراضی
چون در حد ما کسی نیست تو بازی.
مَهسا میگه رقیب چیه؟ ما خودِ بُردیم، من دیگه خَستَم از بَس هَمَرو بُردیم،

هرجا می‌ریم می‌گَن وای،این دوتا بَرگَشتَن باز
بازی شروع نشده ولی مثل بَرَنده‌هان


(زُهرِه و مَهسا هَمَرو سوزوندَن با شادی
حِرصی کَردَن رقیبارو حاجی)

اگه ببازیم؟ خُب بد شانسی آوردیم، توش شَکی نییییس
یا یکی تَقَلُب کرده، چون رَقیب جلومون هیچی‌نیس

آخَرِش هر چی شد ما بَرَنده‌هاییم، ما پُررو تر از این حَرفاییم

زُهرِه و مَهسا؟ یعنی بُرد —یعنی هیچکس به چَپِمون
نیست هیچ بَشَری جلودارمون نیست

بایَد بِگَم: شِمه موسِ کار نیییِه

عَی گِمِه
شِمه موسِ کار نیییِه
شِمه موسِ کار نیییِه

بدو تا برسی مونده تا برسی

کابوس شَبهات زُهرِه و مَهسان

شِمِه موسِ کار نییِه