W popiołach bunt

Zwrotka 1
Miasto z betonu, serca ze szkła,
każdy oddech kontrolowany.
Milczą ulice, milczy tłum,
każdy krok odmierza strach.

Zwrotka 2
Oczy bez światła, twarze jak maski,
cisza wbija się w krew jak nóż.
Ale w ukryciu tli się płomień,
którego nie zgasi żaden z ich prób.

Refren
W popiołach rodzi się bunt,
ogień rozcina noc i cień.
Choć świat przykuty jest do stali,
serce przemówi — i obudzi sen.

Zwrotka 3
Karabin strzeże zakazanych snów,
rozkazy ścinają słowa jak topór.
Ale pod skórą płynie krzyk,
którego nie zdławi żaden z ich murów.

Refren
W popiołach rodzi się bunt,
ogień rozcina noc i cień.
Choć świat przykuty jest do stali,
serce przemówi — i obudzi sen.

Most
Nie zatrzyma nas beton i stal,
nie zatrzymają łańcuchy praw.
Każda łza to ukryty znak,
że wolność rośnie wśród ruin i krwi.

Zwrotka 4 (finałowa)
Runą mury, zapłonie dzień,
z popiołów powstanie nowy świat.
Tam, gdzie zakaz był jedynym prawem,
teraz wolność oddycha w nas.

Refren (ostatni, triumfalny)
W popiołach narodził się bunt,
ogień rozcina noc i cień.
Z krwi i ciemności wyrasta życie,
człowiek odzyskał swój sen.