Bedo

Zorlanıyorum artık adım atmakta her adımda sanki sana daha çok alışacağımı düşünerek sabahtan akşama kadar yatıyorum genç yaşımda kireçlendi eklemlerim. Ne yapsam anlatamadım sana hep anlamış gibi yaptın hep kafanı aşağıya salladın halbu ki başını kaldırıp göğe baksaydın anlardın o zaman beni çünkü o gök kubbe kadar seviyordum seni ama sen hep aşağıya baktın her baktığında yerin dibine battım çıktım her defasında batsın bu dünya diye avazım çıktığı kadar bağırdım kulaklarını öyle tıkamışsın ki seni ne kadar sevdiğimi anlattığımı bile duymadın okyanus ötesinde ki kuşlar bile hayrete düşerken sen yine duymamazlıktan geldin. Sen bir denizken ben bir Ankaraydım her sokağında bir mavi aradığım şehirdim lakin hiçbir sokağımda denize çıkamadım ben soğuk olmaya başladım yine bu aralar rüzgar vurmaya başladı deniz tarafından çekilsin yine insanlar odalarına yalnızlığıma doymalıyım.