กลิ่นหอมยามเธอยิ้ม

หอมกลิ่นดอกไม้ กลั่นจากดอกไม้ในมือฉัน
แต่หอมกลิ่นความรัก ฉันจะกลั่นอย่างไรให้ตรงกับใจ
อาจจะต้องเติมความใส่ใจเล็กน้อย
ผสมความหวาน ความห่วงใย ที่ยังไม่เคยเข้าใจ
อาจจะต้องมีความหึงหวงเล็กน้อย
และเติมระยะห่างไว้พอประมาณ
ค่อยๆ ผสมเป็นรักที่แท้จริง
แต่ฉันยังไม่รู้ว่ารักแท้นั้นกลิ่นเป็นอย่างไร
ฉันไม่ต้องการใครอีก
ดวงดาวทั้งฟ้าต้องเศร้าใจ
เมื่อโลกนี้มีเธออยู่ตรงนี้
ฉันคือคนโชคดีที่ได้รักเธอ
บทกวีใดก็ไม่งามอีกแล้ว
เมื่อมีชื่อเธอในหัวใจฉัน
โปรดให้ฉันเป็นคนสุดท้าย
เธอคือชีวิตและลมหายใจ
ไม่รู้ว่าเธอเติบโตมาท่ามกลางหมู่ดอกไม้มากมายแค่ไหน
ถึงได้ครอบครองรอยยิ้มที่สวยงามเช่นนี้
เธอทำให้ฉันไม่อาจรักใครได้อีก
วินาทีที่เธอเจอฉัน มันทำให้ความเดียวดายสลายไป
ฉันดีใจเหลือเกิน ที่มันไม่ใช่ฝัน
หรือแค่บังเอิญ แต่เป็นจริงที่เธออยู่ตรงนี้
ฉันไม่ต้องการใครอีก
ดวงดาวทั้งฟ้าต้องเศร้าใจ
เมื่อโลกนี้มีเธออยู่ตรงนี้
ฉันคือคนโชคดีที่ได้รักเธอ
บทกวีใดก็ไม่งามอีกแล้ว
เมื่อมีชื่อเธอในหัวใจฉัน
โปรดให้ฉันเป็นคนสุดท้าย
เธอคือชีวิตและลมหายใจ
จะผสมความรักได้อย่างไร
กลิ่นของรักแท้มันเป็นอย่างใด
คือเธอใช่ไหมที่ฉันขาดไป
เพราะรักแท้คือเธอที่ฉันรักจนหมดใจ