CZY JESTEŚMY DZIEĆMI GORSZEGO BOGA?
v4
@GromekEssex
CZY JESTEŚMY DZIEĆMI GORSZEGO BOGA?
v4
@GromekEssex
Text
Emocjonalny blues – krzyk bólu, rozpaczy i buntu przeciwko Bogu
[Intro – cichy fortepian, płacząca gitara]
Panie Boże...
Mówią, że kochasz nas wszystkich jednakowo.
Więc powiedz mi...
Dlaczego jedni dostają całe życie,
a innym odbierasz nawet prawo do szczęścia?
[Zwrotka 1 – zachrypnięty, łamiący się głos]
Piąty raz wraca ze szpitala z pustym brzuchem,
piąty raz słyszy: „Przykro nam, serce przestało bić”.
W szafie czekają maleńkie różowe buciki,
a ona klęczy i błaga: „Boże, pozwól mi choć raz matką być!”
A kilka ulic dalej młoda dziewczyna znów zalicza wpadkę,
kolejny niechciany problem, kolejny raz nie chce być matką.
Idzie na skrobankę, wraca, zapala papierosa,
jakby się wysrała i spuściła wodę w toalecie.
[Intro – cichy fortepian, płacząca gitara]
Panie Boże...
Mówią, że kochasz nas wszystkich jednakowo.
Więc powiedz mi...
Dlaczego jedni dostają całe życie,
a innym odbierasz nawet prawo do szczęścia?
[Zwrotka 1 – zachrypnięty, łamiący się głos]
Piąty raz wraca ze szpitala z pustym brzuchem,
piąty raz słyszy: „Przykro nam, serce przestało bić”.
W szafie czekają maleńkie różowe buciki,
a ona klęczy i błaga: „Boże, pozwól mi choć raz matką być!”
A kilka ulic dalej młoda dziewczyna znów zalicza wpadkę,
kolejny niechciany problem, kolejny raz nie chce być matką.
Idzie na skrobankę, wraca, zapala papierosa,
jakby się wysrała i spuściła wodę w toalecie.
Musikstil
Dark emotional blues, slow tempo 65 BPM, deep raspy male vocals, raw pain, grief and anger at God. Soulful crying electric guitar, melancholic piano, deep bass, slow heavy drums. Heartbreaking storytelling, trembling voice, desperate screams, powerful emotional climax. Dark, tragic atmosphere, minor key, authentic blues feeling.
