Tężnia o dwunastej
v4
@Sebastian Adamowski
Tężnia o dwunastej
v4
@Sebastian Adamowski
Text
[Verse 1]
Rafal idzie do baru
Do „tężni”, jak co dzień
Z Pudzianem pod ramię
I wchodzi w ten rejon
Bar otwierają o dwunastej
On już czeka pod drzwiami
Siedzi tam trochę za długo
To się kończy telefonami
[Pre-Chorus]
Jak za długo, to dzwoni Lidia
„Gdzie ty znowu znikasz?”
On mówi: „Spokojnie, zaraz”
Ale wie, że go przyciska
Czas się lepi do krzesła
I nie chce puścić już
A ona zna ten numer
Bo wraca z tego sam
[Chorus]
Rafal, tężnia, Pudzian
Rafal, tężnia, Pudzian
Lidia dzwoni już
Lidia dzwoni już
Rafal, tężnia, Pudzian
Rafal, tężnia, Pudzian
Za długo siedzisz tam
Za długo siedzisz tam
[Verse 2]
W wolnym czasie w domu
Ekran świeci mu w twarz
Zasłony w pół przymknięte
On nie potrzebuje kłamstw
Ogląda gangbangi
Jakby chciał zgubić dzień
I każdy nowy wieczór
Wciąga go jeszcze głębiej w cień
Pudzian śmieje się głośno
„Ty masz plan jak beton”
A Rafal tylko wzrusza
„Daj mi chwilę, potem wrócę”
[Pre-Chorus]
Jak za długo, to dzwoni Lidia
„Gdzie ty znowu znikasz?”
On mówi: „Spokojnie, zaraz”
Ale wie, że go przyciska
Czas się lepi do krzesła
I nie chce puścić już
A ona zna ten numer
Bo wraca z tego sam
[Chorus]
Rafal, tężnia, Pudzian
Rafal, tężnia, Pudzian
Lidia dzwoni już
Lidia dzwoni już
Rafal, tężnia, Pudzian
Rafal, tężnia, Pudzian
Za długo siedzisz tam
Za długo siedzisz tam
[Bridge]
W domu cisza po północy
A w głowie dalej bar
Jeden dzień się tak rozciąga
Że już nie poznaje twarzy
Lidia mówi: „Wracaj teraz”
On już czuje ten ton
Bo nawet kiedy chce być wolny
To i tak ma swój dom
[Chorus]
Rafal, tężnia, Pudzian
Rafal, tężnia, Pudzian
Lidia dzwoni już
Lidia dzwoni już
Rafal, tężnia, Pudzian
Rafal, tężnia, Pudzian
Za długo siedzisz tam
Za długo siedzisz tam
Rafal idzie do baru
Do „tężni”, jak co dzień
Z Pudzianem pod ramię
I wchodzi w ten rejon
Bar otwierają o dwunastej
On już czeka pod drzwiami
Siedzi tam trochę za długo
To się kończy telefonami
[Pre-Chorus]
Jak za długo, to dzwoni Lidia
„Gdzie ty znowu znikasz?”
On mówi: „Spokojnie, zaraz”
Ale wie, że go przyciska
Czas się lepi do krzesła
I nie chce puścić już
A ona zna ten numer
Bo wraca z tego sam
[Chorus]
Rafal, tężnia, Pudzian
Rafal, tężnia, Pudzian
Lidia dzwoni już
Lidia dzwoni już
Rafal, tężnia, Pudzian
Rafal, tężnia, Pudzian
Za długo siedzisz tam
Za długo siedzisz tam
[Verse 2]
W wolnym czasie w domu
Ekran świeci mu w twarz
Zasłony w pół przymknięte
On nie potrzebuje kłamstw
Ogląda gangbangi
Jakby chciał zgubić dzień
I każdy nowy wieczór
Wciąga go jeszcze głębiej w cień
Pudzian śmieje się głośno
„Ty masz plan jak beton”
A Rafal tylko wzrusza
„Daj mi chwilę, potem wrócę”
[Pre-Chorus]
Jak za długo, to dzwoni Lidia
„Gdzie ty znowu znikasz?”
On mówi: „Spokojnie, zaraz”
Ale wie, że go przyciska
Czas się lepi do krzesła
I nie chce puścić już
A ona zna ten numer
Bo wraca z tego sam
[Chorus]
Rafal, tężnia, Pudzian
Rafal, tężnia, Pudzian
Lidia dzwoni już
Lidia dzwoni już
Rafal, tężnia, Pudzian
Rafal, tężnia, Pudzian
Za długo siedzisz tam
Za długo siedzisz tam
[Bridge]
W domu cisza po północy
A w głowie dalej bar
Jeden dzień się tak rozciąga
Że już nie poznaje twarzy
Lidia mówi: „Wracaj teraz”
On już czuje ten ton
Bo nawet kiedy chce być wolny
To i tak ma swój dom
[Chorus]
Rafal, tężnia, Pudzian
Rafal, tężnia, Pudzian
Lidia dzwoni już
Lidia dzwoni już
Rafal, tężnia, Pudzian
Rafal, tężnia, Pudzian
Za długo siedzisz tam
Za długo siedzisz tam
Musikstil
Polish trap with bouncy half-time swing, punchy kick patterns and crisp hi-hats; verse rides a sparse bass-and-clap pocket, pre-chorus lifts with filtered synth rise and vocal stacks, chorus hits harder with gang chants on the name drops. Lead vocal is close-mic and gritty, with doubled hook lines, ad-lib echoes and short delay throws. Ear candy: tape stop into the hook, glassy riser before the drop, coin-drop percussion in transitions. Mix is dark, tight, and glossy with a heavy low end.
