[Verse 1] W zaczarowanym ogrodzie naszej miłości Kręte ścieżki plączą mi się w głowie Twoje słowa jak kamyki przy strumieniu Ciągle tu są Choć nie wszystko pamiętam
[Chorus] Liście pamiętają więcej niż my Każdy szept Każdy dotyk Każdy łzy ślad Kiedy milczysz One szumią za nas W ich kolorach widzę Jak to było Liście pamiętają więcej niż my Więc gdy zgubisz mnie na chwilę Spójrz w ich taniec One wiedzą Że wciąż tu jesteśmy Że wciąż tu jesteśmy (oh)
[Verse 2] Na ławce pod jaśminem nasze imiona Wyryte paznokciem w szorstkiej korze Czas próbuje zetrzeć nasze litery Ale mech je tuli jak sekretny wiersz
[Chorus] Liście pamiętają więcej niż my Każdy śmiech Każde lato Każdy żal Gdy się boję One szepczą: "to nic" W ich drżeniu widzę Jak się odnajdziesz Liście pamiętają więcej niż my Nawet kiedy nasze głosy cichną w mroku One tańczą Żeby przypomnieć Że wciąż tu jesteśmy (hej)
[Bridge] Może kiedyś zniknie ogród I zabraknie naszych śladów w rosie Ale jeśli zamknę oczy Słyszę Jak liście wołają twoje imię
[Chorus] Liście pamiętają więcej niż my Każdy gest Każdą drogę z powrotem Kiedy gasną wszystkie światła w nas One płoną złotem nad naszym snem Liście pamiętają więcej niż my Więc gdy pytasz Czy to jeszcze ma sens Patrz Jak krążą w ciepłym powietrzu Jak mówią za nas: "wciąż tu jesteśmy"
Musikstil
Dreamy indie-pop ballad, female vocals; soft fingerstyle guitar and warm electric piano underpin an intimate verse that blooms into a wide, echoing chorus with airy pads and subtle percussion. Delicate vocal doubles on the hook, faint choir on the bridge, and a gentle rise in dynamics across the song while keeping the overall texture tender and nostalgic.