Zwrotka 1 Wieczór znów zapala światła w oknach Cienie tańczą, jakby znały mnie W ciszy słyszę, jak coś woła Choć nie wiem, czy odpowiem, czy nie
Pre-Chorus Każde „później” waży więcej z lat Każde „jutro” coraz trudniej znać
Refren Tyle niewypowiedzianych słów Tyle pytań bez odpowiedzi Serce wie, lecz milczy znów Jakby bało się, że zdradzi sny Tyle dróg, co miały spotkać się A rozeszły się bez śladu Powiedz mi — czy jeszcze sens Szukać prawdy w starym śladzie?
Zwrotka 2 Twoje imię noszę między wersami Jak piosenkę, co zgubiła ton Czasem myślę, że byliśmy sami W tłumie spraw i niespełnionych rąk
Pre-Chorus Każde „przepraszam” spóźnione dziś Każda duma ma swój gorzki rys
Refren Tyle niewypowiedzianych słów Tyle pytań bez odpowiedzi Serce wie, lecz milczy znów Jakby bało się, że zdradzi sny Tyle chwil, co chciały wiecznie trwać Zgasły jak ostatnie światło Powiedz mi — czy można jeszcze raz Nazwać prawdę własnym imieniem?
Most Gdyby czas potrafił słuchać nas Może dałby znak, choć jeden gest Ale czas ma tylko jeden głos I nim mówi: „teraz albo nie”
Refren (cicho → mocniej) Tyle niewypowiedzianych słów Tyle pytań bez odpowiedzi Może dziś odważę się Zanim cisza wszystko zwiedzi
Outro Jeśli kiedyś zapytasz mnie Czemu milczałem tak długo — wiedz Nie brakło słów Zabrakło odwagi je mieć
Musikstil
“Polish nostalgic pop ballad duet with subtle maritime atmosphere and gentle retro 80s feel. Emotional male baritone and soft expressive female vocal, calm and warm blend. Medium-slow tempo, 4/4. Spacious arrangement: acoustic and electric guitars, warm analog synth pads, melodic bass, soft drums, light strings. Mood: reflective, hopeful, poetic. Themes of freedom, birds flying over water, overcoming fear, inner journey and peace. Cinematic intro, strong melodic chorus with harmonized vocals, emotional but restrained ending.”