Өмір ұлыма сағыныш Ұлықбек пен Айшолпанның бағы едің, Махаббаттың ең аяулы гүлі

Өмір ұлыма сағыныш
Ұлықбек пен Айшолпанның бағы едің,
Махаббаттың ең аяулы гүлі едің.
"Өмір" қойып есіміңді ырымдап,
Сен деп соққан ата-ананың жүрегі.
Келдің-дағы, кеттің неге асығып?
Қалды артыңда мұңды сағыныш басылып.
Қол ұстасқан ата-анаңның арманы,
Бір сәтте-ақ кетті-ау, ботам, шашылып.
Қайырмасы:
Өмір ұлым, өшпес нұрым, ардағым,
Өзің болдың аялаған арманым.
Сағындым ғой, иісіңді аңсадым,
Келмеске кетіп, қалайша қанат қомдадың?
Түсімізде көреміз де қуанып,
Оянамыз көздің жасын бір алып.
Періште боп ұшып кеттің көк жаққа,
Жүрегіміз қалды біздің мұңға ауып.
Жатқан жерің жайлы болсын, құлыным,
Үзілді ме ең аяулы бір жырым?
Ұлықбек пен Айшолпанның жанында,
Мәңгі өшпейді сенің берген жылуың.