30 lat
v4
@Michał Mikos
30 lat
v4
@Michał Mikos
Text
(Zwrotka 1) Zagrała muzyka, maturę mieliśmy w głowach, Lecz ja, gdy Cię ujrzałem – zapomniałem słowa. Twoja studniówka, ten bal, tamta jasna noc, Poczułem wtedy, że miłość ma wielką moc. W białej bluzce, czy sukni – już nie pomnę dziś, Wiedziałem jedno: przy Tobie chcę zawsze iść.
(Refren) Trzydzieści lat minęło jak jeden krótki dzień, A Ty wciąż rzucasz na mój smutek jasny cień. Twój uśmiech rozbraja mnie wciąż tak samo, Jak tamtej nocy, gdy zostałaś mą damą. Kocham Cię bardziej, niż umiem to wyrazić, Jesteś mą przystanią, w której chcę być.
(Zwrotka 2) Zmienił się świat i myśmy się też zmienili, Lecz nigdy, Kochanie, nie było takiej chwili, Bym zwątpił w nas, w to co budujemy we dwoje, Bo w Twoim spojrzeniu odnalazłem serce moje. Przeszliśmy razem przez słońce i przez ulewy, Pisząc swą własną pieśń, bez żadnej fałszywej nuty i ściemy.
(Zwrotka 3) Ten Twój uśmiech, jedyny, co lody potrafi kruszyć, On potrafi najtwardszą strunę w mej duszy poruszyć. Wystarczy, że spojrzysz, że kącik ust lekko drgnie, A ja znów mam dwadzieścia lat i kocham Cię. Dziękuję Ci za każdą kawę i wspólną noc, Za to, że Twoja dobroć daje mi wielką moc.
Zwrotka 4) Z tej naszej miłości, czystej jak łza, Narodził się cud, co w imieniu Ania trwa. Nasza córka – promień, co chmury rozgania, Najpiękniejszy owoc naszego wspólnego kochania. Jest naszym słońcem, gdy niebo szarzeje, Daje nam siłę i daje nadzieję. Patrzę na nią i widzę wciąż Ciebie, Mój najjaśniejszy punkt na ziemskim niebie.
(Bridge) Od tamtego tańca, od tamtych pierwszych słów, Powiedziałbym „tak” – i zrobiłbym to znów. Trzy dekady za nami, a przed nami wciąż cały świat, Bądź moim słońcem przez następnych sto lat.
(Refren) Trzydzieści lat minęło jak jeden krótki dzień, A Ty wciąż rzucasz na mój smutek jasny cień. Twój uśmiech rozbraja mnie wciąż tak samo, Jak tamtej nocy, gdy zostałaś mą damą. Kocham Cię bardziej, niż umiem to wyrazić, Jesteś mą przystanią, w której chcę być.
(Outro) Wciąż ten sam uśmiech... Wciąż ta sama Ty... Moje najpiękniejsze, wspólne, trzydzieści lat... Kocham Cię Justynko - Twój mąż Michał.
(Refren) Trzydzieści lat minęło jak jeden krótki dzień, A Ty wciąż rzucasz na mój smutek jasny cień. Twój uśmiech rozbraja mnie wciąż tak samo, Jak tamtej nocy, gdy zostałaś mą damą. Kocham Cię bardziej, niż umiem to wyrazić, Jesteś mą przystanią, w której chcę być.
(Zwrotka 2) Zmienił się świat i myśmy się też zmienili, Lecz nigdy, Kochanie, nie było takiej chwili, Bym zwątpił w nas, w to co budujemy we dwoje, Bo w Twoim spojrzeniu odnalazłem serce moje. Przeszliśmy razem przez słońce i przez ulewy, Pisząc swą własną pieśń, bez żadnej fałszywej nuty i ściemy.
(Zwrotka 3) Ten Twój uśmiech, jedyny, co lody potrafi kruszyć, On potrafi najtwardszą strunę w mej duszy poruszyć. Wystarczy, że spojrzysz, że kącik ust lekko drgnie, A ja znów mam dwadzieścia lat i kocham Cię. Dziękuję Ci za każdą kawę i wspólną noc, Za to, że Twoja dobroć daje mi wielką moc.
Zwrotka 4) Z tej naszej miłości, czystej jak łza, Narodził się cud, co w imieniu Ania trwa. Nasza córka – promień, co chmury rozgania, Najpiękniejszy owoc naszego wspólnego kochania. Jest naszym słońcem, gdy niebo szarzeje, Daje nam siłę i daje nadzieję. Patrzę na nią i widzę wciąż Ciebie, Mój najjaśniejszy punkt na ziemskim niebie.
(Bridge) Od tamtego tańca, od tamtych pierwszych słów, Powiedziałbym „tak” – i zrobiłbym to znów. Trzy dekady za nami, a przed nami wciąż cały świat, Bądź moim słońcem przez następnych sto lat.
(Refren) Trzydzieści lat minęło jak jeden krótki dzień, A Ty wciąż rzucasz na mój smutek jasny cień. Twój uśmiech rozbraja mnie wciąż tak samo, Jak tamtej nocy, gdy zostałaś mą damą. Kocham Cię bardziej, niż umiem to wyrazić, Jesteś mą przystanią, w której chcę być.
(Outro) Wciąż ten sam uśmiech... Wciąż ta sama Ty... Moje najpiękniejsze, wspólne, trzydzieści lat... Kocham Cię Justynko - Twój mąż Michał.
Musikstil
Pop, Romantic, Male Voice, 60-80 BPM
