Porcelanowy sen
v5
@Jerzyna K
Porcelanowy sen
v5
@Jerzyna K
Text
Zwrotka 1
Na półce w ciszy stała nocą,
w blasku latarni zza firanek,
w sukience z bieli lekko drżącej,
jak wspomnień dawno zgasły taniec.
Patrzyła w świat za szkłem witryny,
gdzie gwiazdy niosły szept ulicy,
a każdy krok daleko stąd
brzmiał jak cichutki dzwon.
Refren (spokojniej)
A w jej porcelanowym śnie
ktoś podaje ciepłą dłoń,
wirują kroki — lekki gest,
jak echo chwil, których już nie ma.
Choć serce kruche tak jak szkło,
wciąż uczy się nie bać łez —
i tańczy cicho, póki trwa
porcelanowy sen.
Zwrotka 2
Czas płynie jak zegara wskazówka,
na szybie tańczy mglisty świt,
wśród starych książek, drobnych pamiątek
wciąż czuje w sercu mały rytm.
I kiedy świat otwiera drzwi,
a dzień znów budzi dom od nowa,
ona w milczeniu chroni sny,
których nie zdoła zabrać czas.
(Refren)
Most
Bo nawet kruchy świat ma blask,
gdy ktoś zobaczy go choć raz,
i w każdej rysie, w każdej łzie
rodzi się nowy, cichy dzień…
Refren — finał (bardziej delikatnie, spokojniej)
A w jej porcelanowym śnie
ktoś podaje ciepłą dłoń,
wirują kroki — lekki gest,
jak echo chwil, których już nie ma.
Choć serce kruche tak jak szkło,
wciąż uczy się unosić cień —
i tańczy cicho, póki trwa
porcelanowy sen…
Na półce w ciszy stała nocą,
w blasku latarni zza firanek,
w sukience z bieli lekko drżącej,
jak wspomnień dawno zgasły taniec.
Patrzyła w świat za szkłem witryny,
gdzie gwiazdy niosły szept ulicy,
a każdy krok daleko stąd
brzmiał jak cichutki dzwon.
Refren (spokojniej)
A w jej porcelanowym śnie
ktoś podaje ciepłą dłoń,
wirują kroki — lekki gest,
jak echo chwil, których już nie ma.
Choć serce kruche tak jak szkło,
wciąż uczy się nie bać łez —
i tańczy cicho, póki trwa
porcelanowy sen.
Zwrotka 2
Czas płynie jak zegara wskazówka,
na szybie tańczy mglisty świt,
wśród starych książek, drobnych pamiątek
wciąż czuje w sercu mały rytm.
I kiedy świat otwiera drzwi,
a dzień znów budzi dom od nowa,
ona w milczeniu chroni sny,
których nie zdoła zabrać czas.
(Refren)
Most
Bo nawet kruchy świat ma blask,
gdy ktoś zobaczy go choć raz,
i w każdej rysie, w każdej łzie
rodzi się nowy, cichy dzień…
Refren — finał (bardziej delikatnie, spokojniej)
A w jej porcelanowym śnie
ktoś podaje ciepłą dłoń,
wirują kroki — lekki gest,
jak echo chwil, których już nie ma.
Choć serce kruche tak jak szkło,
wciąż uczy się unosić cień —
i tańczy cicho, póki trwa
porcelanowy sen…
Musikstil
Delicate, nostalgic Polish ballad with a gentle, fairy-tale mood. Soft pop with light orchestral elements, warm female vocal, calm tempo around 82–88 BPM. Emotional but subtle, dreamy atmosphere, like a fragile porcelain memory. Simple, graceful melody, tender phrasing, soft piano, subtle strings, light glockenspiel accents, gentle bass, minimal percussion. Arrangement should feel tender, innocent, melancholic but hopeful. Lyrics theme: a fragile porcelain dream, memories, time passing, quiet dance of emotions. Tone: poetic, lyrical, intimate, calm, touching but not dramatic. Avoid copying any known melodies — fully original composition inspired only by mood and vibe. Language: Polish. Mood tags: nostalgic, tender, cinematic, soft, emotional, dreamy.
