Idzie kolęda przez noc
v5
@Jerzyna K
Idzie kolęda przez noc
v5
@Jerzyna K
Text
Zwrotka 1
Cicha noc zapukała do drzwi,
śnieg przykrywa ślad ludzkich dróg,
w każdym domu drzemie dziś cud,
w każdym sercu rodzi się Bóg.
Stara pieśń unosi się w dal,
jakby znał ją każdy z nas,
łączy ludzi, których los
rozrzucił po światach stron.
Refren
Idzie kolęda przez noc i mrok,
z domu do domu, z rąk do rąk.
Niesie nadzieję, niesie nam znak,
że miłość przyszła na świat.
Niech brzmi ta pieśń, gdzie tylko się da,
niech serca złączy jak dawniej lat,
bo w prostym śpiewie, wśród bliskich słów
najpełniej rodzi się cud.
Zwrotka 2
Przy jednym stole siadamy znów,
chleb się łamie – znika chłód,
milkną spory, cichnie żal,
tej nocy każdy jest brat.
Świeca drży jak ludzki los,
lecz jej światło silniejsze jest,
prowadzi nas przez zimy czas
tam, gdzie Betlejemski kres.
Refren
Idzie kolęda przez noc i mrok,
z domu do domu, z rąk do rąk.
Niesie nadzieję, niesie nam znak,
że miłość przyszła na świat.
Niech brzmi ta pieśń, gdzie tylko się da,
niech serca złączy jak dawniej lat,
bo w prostym śpiewie, wśród bliskich słów
najpełniej rodzi się cud.
Most (w rytmie marszu kolędników)
Kto otworzy – temu dar,
pokój serca, cisza łask,
nie ze złota, nie z bogactw snów,
lecz z obecności pośród nas.
Ostatni refren (wolniej, wspólnie)
Idzie kolęda, więc otwórz drzwi,
niech wejdzie światło świętych dni.
Zaśpiewaj z nami, choć jeden raz,
niech śpiew poprowadzi nas.
Bo gdy kolęda jednoczy głos,
łatwiej nieść każdy ludzki los,
a noc jaśnieje, choć długa jest,
gdy Bóg przychodzi – blisko, tu, dziś.
Zakończenie
I zostanie w nas ten święty ton,
jak obietnica na cały rok.
Cicha noc zapukała do drzwi,
śnieg przykrywa ślad ludzkich dróg,
w każdym domu drzemie dziś cud,
w każdym sercu rodzi się Bóg.
Stara pieśń unosi się w dal,
jakby znał ją każdy z nas,
łączy ludzi, których los
rozrzucił po światach stron.
Refren
Idzie kolęda przez noc i mrok,
z domu do domu, z rąk do rąk.
Niesie nadzieję, niesie nam znak,
że miłość przyszła na świat.
Niech brzmi ta pieśń, gdzie tylko się da,
niech serca złączy jak dawniej lat,
bo w prostym śpiewie, wśród bliskich słów
najpełniej rodzi się cud.
Zwrotka 2
Przy jednym stole siadamy znów,
chleb się łamie – znika chłód,
milkną spory, cichnie żal,
tej nocy każdy jest brat.
Świeca drży jak ludzki los,
lecz jej światło silniejsze jest,
prowadzi nas przez zimy czas
tam, gdzie Betlejemski kres.
Refren
Idzie kolęda przez noc i mrok,
z domu do domu, z rąk do rąk.
Niesie nadzieję, niesie nam znak,
że miłość przyszła na świat.
Niech brzmi ta pieśń, gdzie tylko się da,
niech serca złączy jak dawniej lat,
bo w prostym śpiewie, wśród bliskich słów
najpełniej rodzi się cud.
Most (w rytmie marszu kolędników)
Kto otworzy – temu dar,
pokój serca, cisza łask,
nie ze złota, nie z bogactw snów,
lecz z obecności pośród nas.
Ostatni refren (wolniej, wspólnie)
Idzie kolęda, więc otwórz drzwi,
niech wejdzie światło świętych dni.
Zaśpiewaj z nami, choć jeden raz,
niech śpiew poprowadzi nas.
Bo gdy kolęda jednoczy głos,
łatwiej nieść każdy ludzki los,
a noc jaśnieje, choć długa jest,
gdy Bóg przychodzi – blisko, tu, dziś.
Zakończenie
I zostanie w nas ten święty ton,
jak obietnica na cały rok.
Musikstil
Polska piosenka świąteczna w ciepłym, nostalgicznym stylu. Duet męski i żeński, naturalne emocjonalne wokale, śpiewane prosto i wspólnotowo. Klimat wspólnego kolędowania: wędrówka kolędy od domu do domu, noc wigilijna, światło świecy, wspólny stół, cisza zimowej nocy, narodzenie Jezusa, pojednanie i bliskość ludzi. Aranżacja oparta na gitarze akustycznej, delikatnej gitarze elektrycznej w stylu retro, miękkim basie, subtelnej perkusji ze szczotkami, ciepłych chórach w refrenie i dyskretnych dzwonkach świątecznych. Tempo umiarkowane, prosta tonalność (C lub G), wyraźny refren łatwy do podjęcia przez wielu śpiewających. Brak wokaliz i „la la”. Piosenka ma brzmieć jak nowa, ale zakorzeniona w tradycji, do śpiewania w domu, przy gitarze i przy wigilijnym stole.
