czasy

Człowiek człowiekowi wilkiem, dziecko morduje dziecko, gdzie podział się ten świat, gdzie Bóg honor ojczyzna stawiane było ponad wszystko?!
W oknach mego bloku widzę szare postacie, smutne cienie ginące w spraw potoku, zamiast ciepła dłoni tylko telefonu chłód, no a w sercu rozpierający miłości głód!
Oddałbym wiele, by wróciły te lata, kiedy mieliśmy tak mało, a mieliśmy wszystko...
Bezradność i niemoc dręczy bliskich gdy młodzi ludzie idą na dno tak szybko, lecz gdzie byliście, NO GDZIE BYLIŚCIE, kiedy oni błądzili w samotności w tym trudnym świecie zatracając wszystko!!!