Maya maa dhokaa

१.
घनिष्ठ प्रेम जिन्दगीभर चल्छ कि जस्तो लाग्थ्यो,
तिम्रो मायामा बाँच्ने सपनी मात्रै आँखा भरि बस्थ्यो।
तर एकदिन बिना भन्या ढोका बन्द गरी,
अरूकै हात समाएर बिहे गर्यौ, म शून्य हुन बाँकी रहेँ।

(कोरस)
म त बौलिँदै तिम्रै यादमा हराइरहेँ,
छाती चिरिँदा पनि तिमीलाई नै माया गरेँ।
बारम्बार धोका पाउँदै पनि नफेरिने जति,
आज पनि तिम्रै नाममा धड्किन्छ यो हृदय—नभनि सकिने पीडा सति।

२.
केही वर्षपछि फेरि फर्केर आयौ,
टुटेको मनमा फेरि मलम जस्तै घाउ छुन आयौ।
दुवैबीच फेरि माया बस्दै गयो,
“यसपटक तिमी जान्न” भन्ने विश्वास फेरि उठ्दै गयो।

तर के समय लामो रह्यो र?
फेरि एकदिन सम्झनाका हात छोडेर,
फेरि चलि दियौ परदेश–जस्तै मान्छे भएर,
फेरि म यतै, तिमी गएपछि भत्किएको ढोकाजस्तै ढलेर।

(कोरस)
म त बौलिँदै तिम्रै यादमा हराइरहेँ,
छाती चिरिँदा पनि तिमीलाई नै माया गरेँ।
बारम्बार धोका पाउँदै पनि नफेरिने जति,
आज पनि तिम्रै नाममा धड्किन्छ यो हृदय—नभनि सकिने पीडा सति।

ब्रिज
किन हो किन, तिमी फर्किंदै–फर्किंदै टाढा हुन सक्छौ,
तर म भने तिम्रै एक मुस्कानमा जिन्दगी अड्किन सक्छ।
सबैले भन्छन् “बिर्सिदेऊ”, म कसरी बिर्सूँ?
मायामा जितिने भए, म कति पल्ट जितिसक्थेँ…

अन्त्य
ढोका धेरै पटक बन्द भयो,
तर मनले तिमीलाई कहिल्यै बन्द गर्न सकेन।
तिमीले टुक्र्याएको हृदयमा,
मैले आज पनि तिम्रै नाम सुरक्षित राखेको छु—
किनकि माया…
म तिम्रैसँग मात्रै गर्छु।


---