Ballada o Michale Szuwarku, Imperatorze Sądu

I.
Wśród marmurów, w cieniu tog, gdzie paragraf snuje pieśń,
Tam zasiada Imperator, co ma mądrość niczym deszcz.
Radca Michał, głowa prawa, głos, co waży wagi świat,
Jego słowa jak sentencje, jego myśli — złota ślad.

Refren:
O, Szuwarku, Panie mądry, co radzisz w trudnej nocy,
Z sercem wiernym swej Agnieszce, w jej uśmiechu masz swe mocy.
Z Runą biegniesz poprzez ścieżki, tip topkami w rytmie marzeń,
Nie pij alkoholu — woli, by maraton wygrać w darze.

II.
Na włoskie drogi tęsknie patrzy, gdzie oliwek szumią drzewa,
Tam mógłby wśród makaronów znów Imperium swe rozsiewać.
Z kieliszkiem wody — bo trwa post, dwutygodniowy ślub wytrwały,
Uśmiecha się, gdy inni patrzą: “Oto wódz niepokonany!”

Refren:
O, Szuwarku, Panie mądry, co radzisz w trudnej nocy,
Z sercem wiernym swej Agnieszce, w jej uśmiechu masz swe mocy.
Z Runą biegniesz poprzez ścieżki, tip topkami w rytmie marzeń,
Nie pij alkoholu — woli, by maraton wygrać w darze.

III.
W poker czarny, w karty życia — on rozdania zna jak nikt,
Kiedy blefem świat się broni, on spokojnie mówi: “Tak, i?”
A gdy zmęczy go korona codzienności i ust prawa,
Zakłada perukę z dumą — oto sztuka, oto zabawa!

Refren (finał):
O, Szuwarku, Imperatorze, Twoje imię Sąd chce chronić,
A Agnieszka, wierna z Runą, strzegą serca, co nie goni.
Niechaj Włochy, maraton i wygrany poker śpiewa chór —
Radca Michał — władca mądry, niepodzielny, dumny król!