Dom.

ile bym dała by nie krzywdzić cię więcej,
ile bym dała by widzieć twoje serce,
złapać cie jeszcze mocniej za ręce .
i pobiec z tobą już jak najprędzej.
z tobą mogłabym przecież zwiedzić świat,
tylko ty widzisz go inaczej, niż ktokolwiek z nas.
nawet gdy spadły by nam liście,
nie dopadło by nas zimno przeźroczyste
nawet w najczarniejszych miejscach,
byś widział piękno duszy nie ujęte.
proszę spraw bym widziała to samo,
radość którą tak dawno nam zabrano!!
oooo!
może kiedyś poczujemy ciepło domu,
ukryjemy się nie powiemy nic nikomu…
Wiosna obudzi się
a ja będę stała
wyciągnie ręce bo,
kawałek nieba bym ci dałaaaaa,
i cząstkę lata, gdybym tylko miałaaaa.
kawałek piekła wciąż na barkach noszę
i cząstkę zimy weź ode mnie proszęęę!

przecież każdy kiedyś marzył
każdy wierzył w piękny sen
bo z uśmiechem ci do twarzy
z Tobą witać znowu chcę.. nowy dzień…

obraz ten, postawię na czynach mocnych jak skała,
dam ci siebie jakbym była namalowana,
potem razem z tobą stworzęeeee, arcydzieło tego świataaaaa!
…
mimo że czasem dookoła się wszystko rozplata,
chce ci dać w zamian kawałek pejzażu lata!
kawałek nieba bym ci dała,
gdybym tylko miała,
ale poza jednym gestem,
się nie rozliczałam…
może kiedyś znajdę dla nas osiem cudów świata,
ale ile można szukać wśród babiego lata…. oooooo aaaaaaa!!!!!!!
kie dyś znajdę dla naaaas dooooom…