Nadzorca Systemu

[Intro]
Yo…
To dla tych, co myślą, że rządzą,
a są tylko trybikami…
Posłuchaj, chłopaku z magazynu.

[Zwrotka 1 – Głos nadzorcy]
Chodzi po hali jak po własnym królestwie,
W radiu wisi mu odznaka i prestiż,
Groźna mina, zero treści w tej klacie,
Sterydy w żyłach, w głowie excele, nie marzenia.

Myśli, że dowodzi – to żart tragiczny,
bo każdy jego ruch to mail z centrali fikcyjny,
korpo mu szepcze: „jesteś lider, mistrz, brat”,
a on ślepo goni plan jak szczur w labiryntach.

Nie zna życia – zna tylko skanery,
grafiki zmian, tabelki, wykresy, targety,
garnitur słów jak z motywacyjnej bajki,
a dusza sprzedana za premie i lajki.

[Refren]
Hej, nadzorco systemu,
kogo ty pilnujesz – ludzi czy schematu?
Nie jesteś królem, tylko cieniem algorytmu,
sługą Excela, żołnierzem z plastiku.

Hej, nadzorco systemu,
twoja władza to złudzenie z ekranu,
myślisz, że sterujesz światem z magazynu,
a to świat steruje tobą, ziomuś.

[Zwrotka 2 – Głos nadzorcy]
Patrz, jak chodzą — butnie, jakby coś znaczyli,
A każdy ich rozkaz to kopiuj-wklej z maili,
Nie mają kręgosłupa, bo system im wstawił
instrukcję w zamian za to, co człowiek stracił.

Wierzą w rozwój, szkolenia, sukces,
a po pracy klikają w motywacyjne bzdury,
myślą, że są liderzy, że budują przyszłość,
a tylko pomagają dusić cudzą młodość.

Groteska — mina jak z filmu akcji,
a w środku pustka, plastik, korpo-frakcje,
mówi do ludzi jak dowódca armii,
a sam nie wie, komu służy naprawdę.

[Refren]
Hej, nadzorco systemu,
kogo ty pilnujesz – ludzi czy schematu?
Nie jesteś królem, tylko cieniem algorytmu,
sługą Excela, żołnierzem z plastiku.

Hej, nadzorco systemu,
twoja władza to złudzenie z ekranu,
myślisz, że sterujesz światem z magazynu,
a to świat steruje tobą, ziomuś.

[Bridge – zmiana perspektywy]
System cię zrobił jak z modeliny,
uformował, nadał kształt, dał ci tytuł „lider”,
ale stary, spójrz w lustro —
to nie lider, to nadzorca, poganiacz, plastikowy rycerz.