Czterej Jeźdźcy

Zwrotka 1:
Na horyzoncie świt krwawy drży,
Pierwszy już rusza — biały koń, chłód i blask.
W dłoni ma łuk, koronę ma z mgły,
A ludzie wołają: „Pokój nam daj!”.

Zwrotka 2:
Za nim czerwony płonie jak krew,
Miecz wznosi w dłoni, rozdziela chleb.
Brat przeciw bratu, ziemia płonie,
Czas pokoju spłonął w dłoniach ludzi.

Refren:
Czterej Jeźdźcy — gniew i cień,
Na skrzydłach wichru niosą dzień.
Lecz w głębi serca tli się głos:
„Zwycięży Miłość, zwycięży Krzyż”.

Zwrotka 3:
Czarny niesie wagę w dłoniach swych,
Ziarno na złoto waży dziś.
Głód i strach, niesprawiedliwy sąd,
A biedny woła: „Daj mi chleb, daj mi dom!”.

Zwrotka 4:
Ostatni przybywa — koń blady jak śnieg,
Za nim otchłani zieje cień.
Śmierć i Hades — to jego ślad,
Lecz Baranek mówi: „Nie bój się już, Ja trwam”.

Refren:
Czterej Jeźdźcy — gniew i cień,
Na skrzydłach wichru niosą dzień.
Lecz w głębi serca tli się głos:
„Zwycięży Miłość, zwycięży Krzyż”.

Bridge (instrumentalny lub pół-szeptem):
I gdy siódma pieczęć pęknie w czas,
Zamilknie niebo, zapłacze świat.
A jednak w ciszy zabrzmi ton:
„Baranek żyje — i daje dom.”

Refren (ostatni, z mocą):
Czterej Jeźdźcy — przeminą w cień,
Zatrzyma czas Najwyższy Dzień.
I w światło wstanie nowy świat,
Bo Miłość silniejsza niż śmierci strach.