සඳත් හිනැහෙයි...

හෝ..හෝ..හෝ..හෝ...
සඳත් හිනැහෙයි, නමුදු ඇසෙන දුරකට
සන්සුන් සෙවනැලි වැටෙනා, හදවත තුළ
කඳුළු නොසැඟවී, සිහිනයක අගට ගොස්
සෙවනැලි අතර මම, හැඬුවා සන්සුන්ව

සීතල සුළඟකින්, වසන් වන නදියක් මෙන්
මගේ හදවත, තනිවම දරාගෙන දුක
සන්සුන්ව හෙලන මද, ගැඹුරු හුස්මක්
සැඟව යයි, සෙවනැලි පිරුණු, දෙනෙත් තුළ

හෝ..හෝ..හෝ..හෝ..හෝ...

දෑස් වසාගෙන, හදවතත් වසාගෙන
සන්සුන්ව මැවුණු, මගේ අතීතය
සටහන් තබාගෙන, මේ මංසල තුළින්
දැනුනේ මට හඬ නගා,පවසන්න ලෝකයට

සිතුවිලි අතර, රැඳුණු සෙවනැලි මෙන්
සන්සුන්ව, සිටින්නට වෙර දරන
වලාවන් අතර, පියඹන්න විහඟුන්ට
කරමි ඇරයුම, හදවත නිසල වන විට

හෝ..හෝ..හෝ..හෝ..හෝ...

අඳුරු මංසලක්, මැද ආලෝකයක් සේ
මගේ හදවත, ආරක්ෂාවෙන් පිරී
පවනක් මෙන් සෙමින්, හෙළන සුසුමක්
ඇති ව පියවර තබමි, අනාරක්ෂිත මාවතක

සෙවනැලි වගේ, මගේ හදවතත්
සටන් කර ජය ගන්නට, වෙර දරයි
තරුණියක ලෙස, දෙවි ගෙවන්නට වන ඔබට
පවසමි - දැනුවත් වන්න, සුරක්ෂිත වන්න...

හ..හ..හ..හා..හා.....හා........