W blasku

W blasku księżyca
W cieniu ludzkości
Stoję i obserwuje
Jak świat pędzi
Nie oglądając się za siebie
Łza po policzku spływa
Serce na kawałki się rozrywa
Dym z papierosa stał się ochroną
Maska radości
Lecz Księżyc prawdę zna
Jaki jestem naprawdę ja
Świecąc, uśmiechając się tak skromnie do mnie
Gdy siedzę otulony kocem w oknie
Byłem szczęśliwy czy może bardziej radosny
Gdy miałem w koło siebie osób kilka
Którzy wyciągali mnie na imprez kilka
Lecz ten czas się zakończył
I zostałem sam w oknie papierosa tlący
Gdy dusza krzyczy „wypuść mnie”
A ciało wciąż wiąże linami Cię
Umysł się zamyka
Serce zanika
Tak właśnie zegar tyka….
Tik tak tik tak
Zaś serce z kamienia już nie tak tyka
Gdy zegar ucichnie
Serce zastygnie
Umysł zostanie
Dusza uleci
Wtedy zostanie ciało puste
Z uśmiechem na twarzy
W blasku Księżyca