Monotonia

Refren:
Samotność w tłumie, ja introwertyk,
Monotonia życia, nie ma nic ekscytującego.
Chcę uciec stąd, w cichą przestrzeń,
Gdzie nikt nie pyta, gdzie nikt nie chce.
Zwrotka 1:
Zamknięty w czterech ścianach, myśli jak cień,
Każdy dzień to powtórka, znów ten sam sen.
Nie ma kolorów, wszystko w odcieniach szarości,
W sercu chaos, ale w głowie pustki.
Mijam ludzi, ale ich nie widzę,
Ich uśmiechy jak obłoki, przez nie nie przejdę.
Przyjaciele, gdzie jesteście? Zniknęli w mgle,
Zamknąłem się w sobie, w tej samotnej grze.
Refren:
Samotność w tłumie, ja introwertyk,
Monotonia życia, nie ma nic ekscytującego.
Chcę uciec stąd, w cichą przestrzeń,
Gdzie nikt nie pyta, gdzie nikt nie chce.
Zwrotka 2:
Każdy poranek to walka z sobą,
Zerka na kalendarz, wciąż ta sama droga.
Nie chce mi się wstać, nie chce mi się śnić,
Każda chwila dłuży się, jakbym nie miał być.
Gdzieś w sercu pragnienie, ale to nie ta pora,
Chciałbym krzyczeć, ale brakuje mi słowa.
Gdzie jest pasja? Gdzie radość w tym szale?
Chcę znaleźć sens, ale wciąż w tym stale.
Refren:
Samotność w tłumie, ja introwertyk,
Monotonia życia, nie ma nic ekscytującego.
Chcę uciec stąd, w cichą przestrzeń,
Gdzie nikt nie pyta, gdzie nikt nie chce.
Outro:
Może kiedyś wyjdę, może znajdę klucz,
Złamie te mury, pokonam ten strach.
Ale teraz, w tym momencie, muszę to przeżyć,
Samotność introwertika, w sercu chcę wybiec.