Hop, Furkan nereye oğlum? Daha Beşiktaş şampiyon olacaktı Şampanyalar patlayacak, kutlamalar yapılacak Hayat normal akacak, herkesi dağıtacak Çoluk çocuğun olacak sonra mecbur karın boşayacak, Emekli olup, çoluk çocuk da gidince evden Tekrar komin yaşanacaktı Ama boşver sen Datça’dasın hala Bu veda oldu erken. Tam da düzeldi artık derken Aradılar bir öğlen Ben tekneyle Datça’ya geçerken Dediler öldü kardeşin Cenazen varmış ertesi güne Demirledik tekneyi en sevdiğin maviliğe Kılmadım namazını Yerine içtik rakını Şimdi kardeş acısı oldu Datça Bir daha gitmedim hala Ne bıraktım mezarına çiçek Ne okudum bir Fatiha Kızgınlığım da geçmedi zaten hala. Sarı saçlı maviş çocuk Zararı hep kendine Şimdi sen gitmişsin cennete Koca bir vicdan azabı kaldı geriye Beni sorarsan durum iyi Bence Datça’dasın hala Babam geldi yanına, Kabullenmesi zor olunca Bence Datça’dasın hala Bugün yarın konuşacağız Sanki dün konuşmuşuz Evin artık orada, Gelmiyorsun buralara Bende gidemiyorum Datça’ya O yüzden görmedim yakın zamanda. Yok aslında mezarın. Lan zaten otuz beşte ölünür mü? Kalbin hiç teklememiş Patlamamış damarın Şaka yapmışsın bana Sen Datça’dasın hala.