Marek i Wiola

Dwadzieścia pięć lat minęło jak jeden dzień,
Choć czasem był śmiech, a czasem mały cień.
Wiola z Markiem razem przeszli każdy próg,
Bo miłość to nie bajka — to codzienny wspólny trud.

A dziś świętujemy, niech ta noc rozbrzmiewa nam,
Bo ćwierć wieku razem to jest skarb, co każdy zna.
Patrycja i Bartek patrzą z dumą w ich stronę,
Rodzina to siła — serca zawsze połączone.

Były burze, były słońca, jak to w życiu bywa,
Lecz gdy jedno słabnie, drugie zawsze się odzywa.
Wspólne plany, wspólne troski, wspólne marzenia,
A dziś wielka impreza — czas na śmiech i wspomnienia.

A dziś świętujemy, niech ta noc rozbrzmiewa nam,
Bo ćwierć wieku razem to jest skarb, co każdy zna.
Patrycja i Bartek patrzą z dumą w ich stronę,
Rodzina to siła — serca zawsze połączone.

Niech ta muzyka niesie ich dalej,
Niech każdy dzień będzie trochę wspanialszy.
Bo gdy się kocha, to nawet trudności
Zamieniają się w piękne, od serca czułości.

A dziś świętujemy, niech ta noc rozbrzmiewa nam,
Wiola i Marek — piękny duet, który każdy dobrze zna.
Niech kolejne lata płyną w zgodzie i w radości,
Bo miłość, gdy prawdziwa, nigdy nie traci mocy.