Kolorowe

[Intro]
[Szybki, szarpany riff akordeonu]
[Wariackie skrzypce wchodzą w wysokich rejestrach]
[Wokalista krzyczy: "OPA! JEDZIEMY!"]

[Verse 1]
(Wokal szorstki, rytmiczny, jak u Eugene'a Hütza)
Kiedy patrzę hen za siebie!
W tamte lata co minęły!
Kiedy myślę co przegrałem,
A co diabli wzięli! (HEJ!)
Co straciłem z własnej woli,
A co przeciw sobie!
Co wyliczę to wyliczę...
Ale zawsze wtedy powiem!
[Nagłe uderzenie bębnów - BUM!]
Że najbardziej mi żal!

[Chorus]
(Maksymalne tempo – skakanie pod sceną)
KOLOROWYCH JARMARKÓW! (HEJ!)
BLASZANYCH ZEGARKÓW! (HEJ!)
Pierzastych kogucików!
Baloników na druciku! (RAZ-DWA-TRZY!)
Motyli drewnianych!
Koników bujanych!
CUKROWEJ WATY!
I Z PIERNIKA CHATY! (OPA!)

[Verse 2]
(Tempo nieco zwalnia, ciężki, marszowy rytm bałkański)
Tyle spraw już mam za sobą...
Coraz bliżej jesień płowa...
Już tak wiele przeszło obok...
Już jest co żałować!
Zamiast serca noszę chyba... (pauza)
ODPUSTOWY PIERNIK! (Krzyk)
Bo najbardziej mi żal!

[Guitar & Violin Solo]
[Dzika, bałkańska solówka na skrzypcach i akordeonie]
[Przyspieszanie tempa aż do granic możliwości]

[Final Chorus]
(Ekstaza, wszystkie instrumenty naraz, chórki w tle)
KOLOROWYCH JARMARKÓW!
BLASZANYCH ZEGARKÓW!
Pierzastych kogucików!
Baloników na druciku!
MOTYLI DREWNIANYCH!
KONIKÓW BUJANYCH!
CUKROWEJ WATY!
I Z PIERNIKA CHATY!

[Outro]
[Szybkie uderzenia w bębny]
KOLOROWYCH JARMARKÓW!
I Z PIERNIKA CHATY!
[Wielki finał z sekcją dętą]
HEJ! HEJ! HEJ! OPA!
[End]