Moja Atlantydo kochana, Pamięć o Tobie wciąż żywa... Skrawek tej ziemi ją skrywa. Z krwią moją płyną wspomnienia, Z każdym oddechem marzenia... Tęsknotą pulsują stronie, W sercu nadzieja płonie. Czy ujrzę Cię znowu choć raz, Twej krasy promiennej blask? Lasy szmaragdowe... Wody turkusowe. .. Przestrzenie niezmierzone... Nic nie przyćmi w sercu mym Pamięci o ładzie Twym!