Srebrny Poranek (Mgła i Rosa)

[Verse 1]
Srebrzysty tuman opadł na doliny
Gdzieś w gęstym mroku zniknęły ścieżyny
Mgła swe ramiona kładzie na dłonie
W białym milczeniu cały świat tonie
Nie widać nieba, nie widać ziemi
Jesteśmy w ciszy całkiem zagubieni
Zatrzymał się czas w perłowej bieli
Jakby nas od dnia murem oddzielili

[Verse 2]
Ale pod stopą coś nagle drgnęło
Światło przez opary przejście wycięło
Zanim się słońce na niebie rozgości
Rosa przynosi powiew świeżości
Na każdym liściu, na źdźble trawy
Lśni mały diament, czysty i łaskawy
Krople jak lustra odbijają sny
Zmywają z powiek resztki nocnej mgły

[Chorus]
Mgła jest pytaniem, rosa odpowiedzią
O świcie drzewa tę prawdę już wiedzą
Najpierw jest mrok i drogi szukanie
Potem poranek i z rosy wstanie
Biała zasłona powoli się rwie
Rosa po polach rozsiewa swe lśnienie
Wszystko co trudne rozmywa się w tle
Zostaje tylko czyste istnienie

[Bridge]
Nocny chłód w kroplach uwięziony
Dzień nowym blaskiem jest nakarmiony
Zanim opadną te perły do ziemi
Mgła w jasne niebo się przemieni

[Outro]
Mgła odchodzi...
Rosa lśni...
W ciszy poranka...
Budzą się dni.