Miasto Snów — „Most Nad Sobą”

[Verse 1]
Pod stopami — cisza,
pod mostem płynie ja.
Woda niesie wspomnienia,
których już nie znam.

Mgła jak oddech — wisi nad światem,
światła w dole śnią.
Widzę siebie — nie tego, kim byłem,
tylko cień, co trwa.

[Pre-Chorus]
Każdy krok to spowiedź,
każdy oddech — most.
Nie muszę wracać,
bo wszystko już jest wprost.

[Chorus]
Idę mostem nad sobą,
patrzę w dół, gdzie byłem snem.
Już nie boję się odbicia,
bo wiem, że to wciąż ja — tylko mniej.
Idę mostem nad sobą,
bez imienia, bez dnia.
Z góry widać ciszę,
i to wystarcza mi.

[Verse 2]
Pod nogami — echo,
miasto śpi bez słów.
Każde światło to historia,
którą niosłem tu.

Niebo drży jak tafla szkła,
czuję spokój — nie żal.
Nie muszę już nic widzieć,
by wiedzieć, że jestem tam.

[Pre-Chorus]
Każdy krok jest lekki,
jakby ziemia znała mnie.
Nie szukam już początku,
bo wiem, że kończy się sen.

[Chorus]
Idę mostem nad sobą,
patrzę w dół, gdzie byłem snem.
Już nie boję się odbicia,
bo wiem, że to wciąż ja — tylko mniej.
Idę mostem nad sobą,
bez imienia, bez dnia.
Z góry widać ciszę,
i to wystarcza mi.

[Bridge – szept / echo]
Nad sobą,
nad światłem,
nad wszystkim, co wiem.
Most nie prowadzi nigdzie —
a jednak tam idę.

[Final Chorus – delikatnie, jak oddech]
Idę mostem nad sobą,
aż cisza stanie się mną.
Nie ma już nocy, nie ma dnia —
jest tylko spokój,
i to, co było — jest tam.

(ostatnie słowa w oddaleniu)

„Idę mostem nad sobą…”