Өзіңмен тек бақытты мен күндерді өткізіп ем, Бірақ сені бағаламай көз жасыңды төккізіп ем. Қазір енді саған қолым жетпей отыр өкінішті, Өзім бастап бұл сезімді мәресіне жеткізіп ем Саған барып айтпағанды жеькізетін өлеңім, Бұл өлеңге айтып тастар мен ұзындау тіл бердім. Сүймесемде мен ешкімді жалғасады өмір деген Естімедім мен біреудің Махаббаттан өлгенін. Сағанда қиын жаным мағанда қиын, Жүрегіңді бер маған болсын бұл сыйың! Неге бұлай өзімді алдай береміз, Кездесейік келші күнім болды екеуміщ! Ұштыңба құсым тар тордан сен бостандыққа, Сезім шөліне қандықпа? Жоқ әлде бұл дұшпандықав? Басқалар мендей болмайды соны ұмытпа, Тағыда түспе құрыққа. Өнер адамға қызықпа енді…