Remis z murem

(Zwrotka 1)
Rzeczy niemożliwe robię od ręki, o tak, robię od ręki...
Na cuda zaś musisz poczekać chwil parę.
Masz wielki problem z tym, że w ogóle istnieję,
Bo w moich problemach nie znajdziesz już miary.
Nie mówisz mi w oczy – wszystko za plecami,
Obłudy nie znoszę i nie jestem z wami.
(Refren)
I wstałem z kolan, nie poddałem się wcale...
Choć droga była ślepa, ja szedłem wciąż dalej.
Darujcie mi pozory, nabierzcie pokory,
Bo na wasze świństwo szkoda mi czasu.
(Zwrotka 2)
Na ośle jechałem – robili go ze mnie od dziecka,
Dysleksję, dysgrafię na siłę wmawiali.
Na koniu jechałem – gdy grzbiet mój się spiął,
To podkuć mnie chcieli, bym bardziej się giął.
Na krowie jechałem, na beton spadając –
Z nią starcie wygrałem, z murem remis mając!
(Refren)
I wstałem z kolan, nie poddałem się wcale...
Choć droga była ślepa, ja szedłem wciąż dalej.
Darujcie mi pozory, nabierzcie pokory,
Bo na wasze świństwo szkoda mi czasu.
(Zwrotka 3)
Na wielbłądzie jechałem, błądząc pośród zła,
Aż cud, że na plecach garbu nie mam ja.
Psy tresowałem – wygrałem i z nimi,
Tymi w niebieskich mundurach, obcymi.
Niedźwiedź stał na baczność, zjeść mnie miał ochotę,
Lecz zrzuciłem wagę – zepsułem mu robotę.
(Solo na harmonijce ustnej – brudne, płaczące brzmienie)
(Zwrotka 4)
Kaczki uczyłem, jak w głębiny schodzić,
Sam się topiłem, by w wodzie się odrodzić.
I tak mi ta głębia weszła w krew, w zwyczaje,
Że dziś nurkowanie moim hobby się staje...
O tak, ta głębia to mój dom.
(Przejście / Bridge – tempo zwalnia, zostaje tylko stopa i głos)
Potwory pękają, anioły spadają,
A szatan ucieka, gdy w oczy mi spojrzy.
Krzyczy z przerażeniem: „Nie, tylko nie on!”.
Traumy się mnie wcale dzisiaj nie trzymają,
Używki i prochy na mnie nie działają.
Jak pech, to już pech – idzie go polubić,
Lecz fałszu, głupoty nie można zaślubić.
Nie znoszę dyktatu – niech to każdy czuje,
Nawet ten, co w życiu nie zdał i matury.
(Refren – pełna moc, powrót wszystkich instrumentów)
I wstałem z kolan, nie poddałem się wcale!
Choć droga była ślepa, ja szedłem wciąż dalej!
Darujcie mi pozory, nabierzcie pokory,
Bo na wasze świństwo szkoda mi czasu!
(Outro – powolne wygasanie, pojedyncze szarpnięcia strun)
Czas zmyć z siebie to zakłamane mistrzostwo...
Nie kuś więc losu, marny artysto.
Nie wiem, czy zdołasz unieść to wszystko,
Gdy w końcu... przyjdzie mi dopaść i ciebie.
(Ostatni, niski akord gitary)