Lex Szarlatan

[Zwrotka 1]
Na łąkach kwitną stare zioła,
Las od wieków własny zna język.
Pokolenia niosły wiedzę,
Zanim powstał pierwszy przepis.

Dziś znów piszą nowe prawa,
Mówią: „Tylko tędy idź”.
A kto szuka innej drogi,
Temu łatwo przypiąć krzyż.

[Przedrefren]
Historia cicho szepcze,
Choć zmieniły się już czasy.
Nie ma stosów – są paragrafy,
Które gaszą wolne głosy.

[Refren]
Lex Szarlatan – głośny krzyk,
Czy to prawda, czy już mit?
Zielarz, grzybiarz, stary las,
Znów pytają: „Jaki czas?”

Niech nauka szuka prawdy,
Niech doświadczeń płynie nurt.
Lecz nie gaśmy dawnych ścieżek,
Bo w tradycji także cud.

[Zwrotka 2]
Kosz pełen darów niesie grzybiarz,
Zielarz suszy lipy kwiat.
Tak od wieków żyli ludzie,
Blisko ziemi, blisko traw.

Niech nikt bólu nie wykorzysta,
Niech nie zwodzi pusty zysk.
Lecz niech wolno będzie mówić,
Że natura także lśni.

[Bridge]
Nie chcę wojny ani strachu,
Nie chcę dzielić ludzi w pył.
Chcę rozmowy, chcę szacunku,
Bo w tym zawsze była siła.

Niech rozsądek idzie z sercem,
Niech nie rządzi tylko gniew.
Tam, gdzie milkną różne głosy,
Cisza niesie ciężki cień.

[Refren – finał]
Lex Szarlatan – płynie wiatr,
Niesie pytania poprzez świat.
Niech wolność i odpowiedzialność
Razem wyznaczają szlak.

Niech zioła rosną obok wiedzy,
Niech tradycja miejsce ma.
Bo najmocniej boli chwila,
Gdy zakazuje się pytać.