Niesforna Justyna

[Zwrotka 1]
Justyna znowu jedzie nocą,
Miasto odbija się w szybach aut.
Radio gra jej ulubioną piosenkę,
A ona znów ucieka gdzieś od swoich myśli.

Silna dziewczyna —
wszystko robi sama.
Nigdy nie prosi świata o pomoc,
Choć czasem serce woła po cichu,
Żeby ktoś po prostu ją przytulił.

[Pre-refren]
Wiecznie zamyślona,
Jakby szukała czegoś między gwiazdami.
Trochę zagubiona,
Trochę zmęczona codziennością.

[Refren]
Niesforna Justyna…
Za szybko wciska gaz.
Jakby chciała zostawić za sobą
Wszystkie smutki i cały świat.

Niesforna Justyna…
Taka silna i delikatna.
Boi się nowych ludzi,
Choć ma serce piękniejsze niż złoto.

[Zwrotka 2]
Lubi ciszę bardziej niż tłumy,
I wieczory kiedy może pobyć sama.
Czasem śmieje się najgłośniej,
Choć w środku trochę jej smutno.

Życie nauczyło ją ostrożności,
Dlatego nie ufa tak łatwo.
Ale kiedy już pokocha człowieka,
To całym sercem i naprawdę.

[Pre-refren]
Bo pod tą twardą stroną
Kryje się dziewczyna pełna emocji.
Tylko nie każdy potrafi
Zobaczyć jej prawdziwe oczy.

[Refren]
Niesforna Justyna…
Za szybko wciska gaz.
Jakby chciała zostawić za sobą
Wszystkie smutki i cały świat.

Niesforna Justyna…
Taka silna i delikatna.
Boi się nowych ludzi,
Choć ma serce piękniejsze niż złoto.

[Bridge]
Może kiedyś znajdzie spokój,
Którego ciągle szuka nocami.
I ktoś w końcu pokaże jej,
Że nie musi już przed wszystkim uciekać.

Bo najpiękniejsi ludzie
Często chowają swoje emocje najgłębiej.
A ich uśmiech
Bywa tylko cichą maską.

[Refren końcowy]
Niesforna Justyna…
Nie uciekaj już tak daleko.
Bo nawet kiedy świat bywa trudny,
Wciąż zasługujesz na szczęście.

Niesforna Justyna…
Dziewczyna z tysiącem myśli.
I oby pewnego dnia
Ktoś naprawdę zrozumiał Twoje serce.

[Outro]
Justyna…
wiecznie zamyślona…
ale wyjątkowa…