Tylko tyle

INTRO

(cicho)
Jest chwila,
która nie pyta o imię.
Jest spojrzenie,
co nie potrzebuje słów.
I jest serce,
które wie,
zanim zdąży zrozumieć.

ZWROTKA I

Przychodzisz jak poranek bez chmur,
Bez obietnic, bez znaku.
Twoje ręce — zwyczajny cud,
Który mieści się w dotyku.

Nie mówisz nic, a wszystko trwa,
Jakby świat wstrzymał ruch.
I tylko ja, i tylko Ty,
I między nami — spokój.

REFREN

To Ty jesteś sensem bez słów,
Ciszą, co nie boli.
To Ty uczysz mnie, jak znów
Oddychać — powoli.

Jeśli miłość ma prosty kształt,
To jest nim Twoja twarz.
Nic więcej nie trzeba mi znać,
Nic więcej — oprócz „trwaj”.

ZWROTKA II

Wieczór kładzie się miękko jak sen,
Światło gaśnie bez żalu.
Twoje imię brzmi zwyczajnie,
A jednak zostaje na zawsze.

Nie pytam już „dokąd” i „po co”,
Wystarczy, że jesteś blisko.
W małych rzeczach mieszka wszystko,
Co naprawdę jest miłością.

REFREN

To Ty jesteś sensem bez słów,
Ciszą, co nie boli.
To Ty uczysz mnie, jak znów
Oddychać — powoli.

Jeśli miłość ma prosty kształt,
To jest nim Twoja twarz.
Nic więcej nie trzeba mi znać,
Nic więcej — oprócz „trwaj”.

BRIDGE

(delikatne podniesienie)
A jeśli czas spróbuje nas rozdzielić,
Niech robi to cicho.
Bo to, co prawdziwe,
Nie krzyczy —
Tylko zostaje.

REFREN (OSTATNI)

Bądź przy mnie, nawet gdy milknie dzień,
Gdy nie ma pytań ani snów.
Bo miłość nie musi wiele chcieć —
Wystarczy:
ja i Ty.
Tu.