Lieve mama

Jij was het buurmeisje van mijn beste vriend,
stil in de straat waar ik je vond.
Ik zag jou daar, in mijn eerste wagen klaar,
op weg naar een zaterdagavond.

Diezelfde nacht, onder licht en muziek,
danste jij zacht in mijn hand.
Eén enkel lied, maar ik wist vanaf toen,
dat ik voor altijd bij jou bleef staan.

Vier jaren lang verliefd, zo diep en zo trouw,
droomden wij samen vooruit.
We zeiden ja, we prikten een dag,
en liefde werd vastgelegd in de tijd.

We trokken weg, naar een andere stad,
bouwden een warm liefdesnest.
Niet lang daarna kwam ons eerste kind,
en liefde werd leven, zo echt.

Er volgden er twee, klein en zo puur,
ons huis werd gevuld met geluid.
We keerden terug naar de stad van ons hart,
en bouwden een thuis voor de toekomst vooruit.

Nu zijn de jaren zacht voorbijgegaan,
de kinderen vlogen hun weg.
Acht kleinkinderen lachen ons toe,
na vierenveertig jaar samen gezegd.

Blijf bij mij staan, zolang als het mag,
hand in hand, zij aan zij.
Moge de tijd ons nog mild blijven zijn,
en jij altijd hier bij mij.