Zanim świat zacznie biec

Zwrotka 1
Jeszcze cisza siedzi na parapecie
Miasto śpi pod kołdrą z białej mgły
Świt nieśmiało skrzy się w zimowym świecie
A ja mam chwilę — tylko dla mnie, nie dla nich

W kuchni światło jak miękki szept
Chłodna podłoga budzi każdy krok
Czajnik oddycha, zaczyna swój śpiew
I noc powoli traci wzrok

Refren
Bo zanim świat zacznie biec
Zanim telefony krzykną „już!”
Jest ta minuta, ten ciepły dźwięk
Gdy kawa mówi do mnie: „cóż…”
W parze unoszą się plany na dzień
Spokój ma smak lekko gorzki, lekko słodki
I wszystko jeszcze może zdarzyć się
Dopóki trzymam kubek w dłoni

Zwrotka 2
Pierwszy łyk — i wracam do siebie
Myśli ustawiają się w równy rząd
Mróz na szybach rysuje opowieść
A czas na chwilę przystaje stąd

Okno wpuszcza powietrze jak kryształ
Śnieg przykrył dachy miękką ciszą
Zegar jeszcze nie wie, że zaraz go przyspieszę
Pod sprawy, ludzi i spraw tysiąc w planach

Refren
Bo zanim świat zacznie biec
Zanim obowiązków ruszy tłum
Jest ta minuta, ten mały sens
W porcelanowym, cichym „tu”
W parze unoszą się plany na dzień
Spokój ma smak lekko gorzki, lekko słodki
I wszystko jeszcze może zdarzyć się
Dopóki trzymam kubek w dłoni

Most
I może to nic wielkiego
Żadna rewolucja, żaden cud
Ale od tego jednego łyku
Zaczyna mi się cały mój świat znów

Refren – finał
Więc niech świat sobie zacznie biec
Niech śnieg pod butem skrzypi w takt
Ja mam swój moment, małą twierdzę
W której poranek daje znak
W parze unoszą się plany na dzień
Spokój ma smak lekko gorzki, lekko słodki
I wszystko jeszcze może zdarzyć się
Zanim wypiję kawę do dna