คืนที่เราไม่เข้าใจ

[Verse 1]
นาฬิกาบนผนัง
หยุดตรงวันที่เธอเดินหนี
โต๊ะกินข้าวยังมี
จานของเธอวางค้างอยู่ตรงนั้น

ฝุ่นมันจับตรงแก้ว
ที่มือเธอเคยวางเบาๆ ทุกวัน
รูปถ่ายเรายังยิ้มกัน
แต่ในห้องมันเงียบเกินไป

[Chorus]
นี่คือคืนที่เราไม่เข้าใจ
ฉันก็ไม่รู้ว่าพลาดตรงไหน
คำว่ารักที่พูดวนๆ อยู่ในใจ
มันช่วยอะไรเธอได้รึเปล่า

นี่คือคืนที่ใจไม่ยอมไป
ยังกอดเงาเธอเอาไว้แน่นเท่าไร
ยิ่งหลับตาเท่าไร
ยิ่งเจอแต่คำถามของเธอ

[Verse 2]
แก้วกาแฟบนเคาน์เตอร์
รสชาติมันขมเกินเดิมทุกวัน
เพลงที่เธอเคยฮัม
เปิดทิ้งไว้แต่ฟังแล้วมันชา

ประโยคสุดท้ายของเธอ
วนซ้ำอยู่ในหัวเหมือนฝันร้าย
เธอบอกว่า "เหนื่อยเกินไป"
แต่ไม่เคยบอกให้ฉันทำยังไง

[Chorus]
นี่คือคืนที่เราไม่เข้าใจ
ฉันก็ไม่รู้ว่าพลาดตรงไหน
คำว่ารักที่พูดวนๆ อยู่ในใจ
มันช่วยอะไรเธอได้รึเปล่า

นี่คือคืนที่ใจไม่ยอมไป
ยังกอดเงาเธอเอาไว้แน่นเท่าไร
ยิ่งหลับตาเท่าไร
ยิ่งเจอแต่คำถามของเธอ

[Bridge]
ถ้าย้อนวันเวลาได้จริงๆ
ฉันจะฟังทุกถ้อยคำที่เธอบอก
ไม่ทิ้งให้เธอยืนลำพังตรงมุมห้อง
แล้วแกล้งทำเป็นไม่เห็นน้ำตา

[Chorus]
นี่คือคืนที่เราไม่เข้าใจ
ฉันก็ไม่รู้ว่าพลาดตรงไหน
คำว่ารักที่พูดวนๆ อยู่ในใจ
มันช่วยอะไรเธอได้รึเปล่า

นี่คือคืนที่ใจไม่ยอมไป
ยังกอดเงาเธอเอาไว้แน่นเท่าไร
ถ้าพรุ่งนี้ไม่มีเธอ
ก็ขอจำคืนนี้เอาไว้ว่าเป็นของเรา