[Intro] ای دل بشین یه لحظه پهلوم نفس نفس میای بالا اما خودتو زدی به آروم
[Verse 1] ای دل دیگه بال و پر نداری عکس جوونیهامون گوشهی این قاب خوابید، یادش میاری خطخطی شدیم از تو از هزار تا بغضِ بیقراری
[Chorus] ای دل، دیگه بال و پر نداری داری پیر میشی، خبر نداری تو هنوز دنبال اون قطاری که از این شهر رفت و برنگشت ای دل، چقدر زخم یادگاری هر تپشت شبیه اعترافه داری پیر میشی، خبر نداری تو هنوز همون بچهی قدیم تو سینهی منی
[Verse 2] ای دل تو به کی هنوز بدهکاری چند تا اسم رو تو دیوارت حک شد و بارون شست، ولی تو کم نذاشتی هر کی رد شد از روی تو یه ترک انداخت، اما پا نداشتی
[Chorus]
[Bridge] [low vocal register] ای دل، بسّه دیگه هر که رفت، قسمت ما نشد هر که موند، قصهی نیمهکارست خودتو دست کی سپردی که اینقدر خستهای، اما میتپی باز
[Chorus]
Stijl van muziek
Melancholic Persian pop ballad, male vocals; sparse intro with nylon-string guitar and subtle pad, then warm bass and soft drums enter on the first chorus. Verses stay intimate and close-mic’d, with delicate piano doubling the melody on key phrases. Chorus blooms with layered backing vocals, a gentle string bed, and a slightly wider stereo image. Light reverb for a nostalgic, late-night room feel; dynamic arc builds toward a heartfelt final chorus, then drops to guitar and voice for the last line.