Маланка

Ад пьеруна́ і да маланкі,
Праз цье́мру, цішыню, пакой,
Тваье хапа́ю абяцанкі,
Што лью́цца да мянье́ ракой.
Па валаса́х уье́цца локан,
Паво́льны по́гляд маніць так,
Што я заблы́таюся у кро́ках,
Шука́ючы таье́мны знак.

І блішча́ць, сту́каюць, імкнуцца
У шкло прадвье́снікі дажджу,
Ды кро́плі аб вакьенца бьюцца,
На шклье малю́ючы мяжу.

Абавязко́ва знак знайдзье́цца
Чырвонай стужкай па усім.
Усё хутчэй так сэрца бьецца,
Не сауладаць напэуна з ім.
У яго́ каханнье завітала
І пасялілася навьек,
Маё сумлье́ннье адабра́ла,
Я ужо нье проста чалавьек.

І блішча́ць, сту́каюць, імкнуцца
У шкло прадвье́снікі дажджу,
Ды кро́плі аб вакье́нца бьюцца,
На шклье малю́ючы мяжу.

І блішча́ць, сту́каюць, імкнуцца
У шкло прадвье́снікі дажджу,
Ды кро́плі аб вакье́нца бьюцца,
На шклье малю́ючы мяжу.