Mir dun et för Riehl, för uns Jemeinschaff

[Strophe 1]
En Riehl am Rhing, do hämmer et jern,
he simmer zesamme – un keiner stonn alliern.
E Kölsch in dr Hand, de Musik för de Ader,
un jeder weiß direkt: He sind mer zohuus.
D’r De Jot KaLöwe brüllt – för Freud un für Sport,
un jitt dem Veedel Kraft, met Hätz an jedem Ort.

[Refrain]
Mer dun et för Riehl, för uns Jemeinschaff,
för Lache, för Danze, för Kölsch un för Alaaf.
Zusamme stark – dat es uns Spill,
mir jonn nit allein,
mer dun et för Riehl!

[Strophe 2]
Do simmer für Toleranz, jeder es he richtich,
jed Mensch es willkumme, ejal, woher, ejal, wie sisch.
Un dat, wat mer mache, es met Hätz un Verstand,
denn nix weed jemaat ohne’s jode Ehrenamt.
Ob Jung oder Alt, he jeht keiner verlore,
he wäächse zesamme – su weed Gemeinschaft jebore.

[Refrain]
Mer dun et för Riehl, för uns Jemeinschaff,
för Lache, för Danze, för Kölsch un für Alaaf.
Zusamme stark – dat es uns Spill,
mir jonn nit allein,
mer dun et för Riehl!

[Bridge]
Un wenn d’r Fastelovend kütt,
jeiht he richtig av.
Mer schunkle, mer springe,
mer rufe „Riehl Alaaf!“
D’r De Jot Ka Löwe steiht vör,
met Hätz un met Jeföhl –
un zeigt jedem im Veedel:
He sin mer all jlich vöööl!

[Refrain]
Mer dun et för Riehl, för uns Jemeinschaff,
för Lache, för Danze, för Kölsch un für Alaaf.
Zusamme stark – dat es uns Spill,
mir jonn nit allein,
mer dun et för Riehl!
Kölle Alaaf