u Panny Marii

Refren:

A my idziemy, wędrowcy Panny Marii dróg,
Do jarosławskiego klasztoru, gdzie czeka na nas Bóg.
A przed Pietą cudowną każdy z nas znajdzie czas —
By opowiedzieć Jej sercu, co niesie w sobie wraz.

Zwrotka 1:

Powiem wam, bracia, jak to było raz,
Gdy droga wiodła w słońcu, a serce wciąż gnało nas.
Ktoś rzekł: „Chodźmy do Panny Marii, tam spokój w murach drży”,
I tak ruszyła nasza ścieżka przez pola, lasy, mgły.

Refren:

A my idziemy, wędrowcy Panny Marii dróg…

Zwrotka 2:

W klasztorze starym Dominikanów dom
Jak ojciec czeka, co widział wiele pielgrzymich strom.
A w jego sercu Pieta — Matka Bolesna trwa,
Tak cicha, a jakby mówiła: „Synu, córko, chodźcie dwa”.

Refren:

A my idziemy, wędrowcy Panny Marii dróg…

Zwrotka 3:

I każdy niesie swój worek trosk,
Choć nikt go nie widzi, bo śpiewa, patrząc wprost.
A kiedy stajemy przy Matce, to nagle prosty świat —
Bo Jej spojrzenie łamie smutki i skleja serca w kwiat.

Refren:

A my idziemy, wędrowcy Panny Marii dróg…

Zwrotka 4:

Gdy noc nadchodzi, w gawędach czas,
Siedzimy, opowiadam wam historię tak jak teraz ja.
By każdy wiedział, że warto iść tam, gdzie Matki czeka wzrok —
Bo w Jarosławiu u Panny Marii blisko jest każdy krok.

Refren (ostatni):

A my idziemy, wędrowcy Panny Marii dróg,
Do jarosławskiego klasztoru, gdzie czeka na nas Bóg.
A przed Pietą cudowną każdy z nas znajdzie czas —
By opowiedzieć Jej sercu, co niesie w sobie wraz.