Marzenia z Mgły

Zwrotka 1:
Kiedyś wierzyłem, że świat stoi u stóp,
Że wystarczy chcieć, by przeskoczyć każdy mur.
Budowałem sny wysoko, aż pod sam nieba próg,
A życie śmiało się, gdy runął pierwszy z cudów.


Biegłem przed siebie, jakby czas miał na mnie czekać,
Chciałem wznieść się ponad wszystko — dziś wiem, jak łatwo przepaść.

Refren:
Bo marzenia są z mgły — znikają w ciemną noc,
Gdy chcesz złapać je, już nie mają w sobie mocy.
A serce ciągle chce, choć rozum mówi: „dość!”,
Gdy nadzieja gaśnie — zostaje tylko złość.
Marzenia są z mgły… i dawno spłynęły mi z rąk jak deszcz.

Zwrotka 2:
Patrzę na zdjęcia z tamtych minionych lat,
Tamten chłopak wierzył, że zdobędzie cały świat.
Dziś w moich oczach cienia więcej niż blasku,
A życie uczy, że nie wszystko daje się z piasku.


I choć chciałem wierzyć, że gwiazdy spadną dla mnie,
Dziś wiem — czasem szczęście tylko przez chwilę lśni naprawdę.

Refren:
Bo marzenia są z mgły — znikają w ciemną noc,
Gdy chcesz złapać je, już nie mają w sobie mocy.
A serce ciągle chce, choć rozum mówi: „dość!”,
Gdy nadzieja gaśnie — zostaje tylko złość.
Marzenia są z mgły… i dawno spłynęły mi z rąk jak deszcz.

Bridge (mówiony, nostalgicznie):
A jednak, gdy noc zapada, wracają tamte dni…
Bo choć nie wszystko spełniło się — wciąż w środku noszę sny.

Bo marzenia są z mgły — jak iskry giną w mgle,
Serce chciało latać, a spadało znów na ziemię.
A jednak gdzieś w nas tli się mały cichy świt —
Że może kiedyś znów powróci tamten rytm.
Marzenia są z mgły… lecz wciąż żyją głęboko w nas.