Eindlied

(Couplet 1)
We trokken met de camper rond, de zon stond hoog en fel,
Van meren tot de bergen, het uitzicht elke dag weer wél.
De stoelen buiten, koffie klaar, de wereld voor ons open,
Met Villaman als trouwe held — geen weg te steil, geen berg te groot!
(Refrein)
Met Villaman door het land,
Van Bosnië tot Montenegroland.
Langs rivieren, door het dal,
Elke bocht — een nieuw verhaal.
Van zon tot regen, van rots tot strand,
Wat was het mooi met Villaman!
(Couplet 2)
We sliepen waar de stilte sprak, en sterren alles zeiden,
Een kampvuur knetterde zacht, terwijl de dag verdween in tijden.
De bergen hielden onze droom vast, in het water kon je drijven,
En vaak, steeds weer, dacht je: hier wil ik altijd blijven.
(Refrein)
Met Villaman door het land,
Van Bosnië tot Montenegroland.
Langs rivieren, door het dal,
Elke bocht — een nieuw verhaal.
Van zon tot regen, van rots tot strand,
Wat was het mooi met Villaman!
(Bridge)
De weg was kronkelig, de lucht soms grauw,
Maar het uitzicht — dat bleef wauw.
We leefden traag, precies op tijd,
Geen haast, geen plan — alleen vrijheid.