SEN WŚRÓD GWIAZD

[INTRO – orkiestra, szept w półmroku]
(HE)
Z głębin snu, z marmurów ścian,
powracam znów — w mrok Twych pieśni tchnień...
(SHE)
Czy to cień, czy echo serc,
które w ciszy znów przyzywa mnie?

[ZWROTKA I]
(SHE)
W świetle scen, pod tysiącem gwiazd,
śpiewam dźwięk, co zbudził cień sprzed lat.
Słyszę głos, co woła mnie,
choć wiem, że to nie może trwać...

(HE)
Jestem snem, który w tobie śpi,
Twoim cieniem, twoją krwią i łzą.
Niechaj świat spłonie w tonach tych —
gdy los połączy nas pod mgłą...

[REFREN – BOTH]
(SHE & HE)
Sen wśród gwiazd — niesie nasz śpiew,
nawet gdy świat zapomni sen.
Miłość jak płomień wśród zimnych bram,
żyje tam, gdzie kończy się czas...

[ZWROTKA II]
(SHE)
Chcę uciec, lecz tonę w dźwiękach tych,
Twój głos jak wiatr otula mnie.
(HE)
Nie bój się — ja tylko chcę,
byś śpiewała dla mnie — aż po kres...

(SHE – szeptem)
Twoje imię brzmi jak grzech...
(HE – triumfalnie)
Jak modlitwa, którą śpiewa krew!

[BRIDGE – dramatyczne uniesienie]
(SHE)
Niech milkną dzwony nocy!
Niech zgaśnie cień i ból!
(HE)
Bo w dźwięku tym — odnajdę znów
to, czym był mój świat i mój grób!

[FINALE – wspólny kulminacyjny refren]
(SHE & HE)
Sen wśród gwiazd — niesie nasz śpiew,
gdy spada świat w otchłani sen.
Miłość i cień — splecione w nas,
aż po kres... aż po blask!

(SHE)
Zostaniesz snem...
(HE)
A ty — mym tłem...
(SHE & HE – szept)
Wśród gwiazd... wśród gwiazd...