Katatonia - Ból

Pot spływa po twarzy jak kwas, oczy wypala!
Własne serce rozrywa czaszkę!
Ból w środku, skurwysyn, ostry jak nóż, głęboki jak grób!

KATATONIA w głowie! Mózg jak martwe mięso!
NIC nie czuję, wszystko zgniło, wszystko śmierdzi!
Psychoza rośnie! Trupy wkoło, gnijące gęby wbite w oczy!
Ziemia krwawa! Buty lepią się do jej flaków!
To kara! To eksperyment losu!
Ich spojrzenia wgryzają się w mój umysł, karmią się szaleństwem!

BÓL! BÓL! TYLKO BÓL!
Każdy krok – jebany młot w mózgu!
Każdy róg – czeka mój krzyk, mój koniec!
KATATONIA mnie więzi! Duszę miażdży, rozkłada!
NIE MA UCIECZKI! Tylko BÓL! Tylko ŚMIERĆ!

Słońce zduszone przez cuchnące, czarne chmury!
Krew na rękach, moja czy świata?! CHUJ WIE!
Trupy leżą, oczy puste – gapią się w moją psychozę!
Gniew wrze, pustka rozdziera płuca!
Szepty w głowie chcą mojego mózgu!
Ręce drżą! Ciało drży! Umysł krzyczy! JESTEM ECHEM!

BÓL! BÓL! TYLKO BÓL!
Każdy krok – ciało tłuczone szkłem i ogniem!
Każdy róg – czeka psychoza! Czeka KATATONIA!
NIE MA UCIECZKI! Tylko BÓL! Tylko MROK!

Pot miesza się z krwią – spływa w rynsztoki duszy!
Ból wgryza się w kości, wychodzi z mózgu do serca!
Ciemność dotyka wszystko! Ludzie, trupy, ziemia!
KATATONIA w sercu! Szaleństwo, które nigdy nie śpi!
Tylko trupy, tylko ból, tylko kroki w chaosie!
Każdy krok – ostatni oddech w psychozie!