Maria Curie-Skłodowska i eksperymenty chemiczne

[Verse]
W laboratorium szkło błyszczy, górą Curie,
Promieniotwórcze pierwiastki odkryła, świetny cel miała.
Rozpaliła ogień nauki, trudne chwile zniosła,
Kobieta w białym fartuchu, w mroku świeciła jak gwiazda.
[Verse 2]
Uczeń przy probówkach, naśladuje mistrzynię,
Pipeta w ręku, reakcje chemiczne jak sztuka.
Zasady tlenowe, kwasy buczą w reakcji burzy,
Kolorowe płomienie tańczą, wiedza rośnie jak pięści.
[Chorus]
Wziernik w dłoń, mikroskop, świat nowy jak z bajki,
Rozlany roztwór, destylacja jak w magii.
Eksperymenty krzyczą, chemia żyje w nas,
Maria inspirowała, wiedza jak bezmiar wód.
[Verse 3]
Promieniowanie, tajemnice atomu odkryte,
Uczniowie w zapartej walce, każde odkrycie złote.
Srebro i złoto, a nie tylko monetarnie,
Składników cudownych moc, do odrobiny prawdy.
[Verse 4]
Kwasy i zasady, pH mierzone sumienne,
Nowe związki łączone, każde laboratorium płonie.
Dziwne chemiczne cuda, zamiana w cieczy cień,
Doświadczeń wyniki, jak zaklęcie z palca fen.
[Bridge]
Maria lustrowała, promieniowanie nieba,
Z radem w dłoniach, odkrywała świat od nowa.
Dziedzictwo nauki, prowadzi nas dalej,
Każda próbówka śpiewa, w hołdzie jej chwały.